Happy Scribe Logo

Transcript

Proofread by 0 readers
Proofread
[00:00:02]

Dit verhaal zit in elkaar als een breiwerk. De laatste steek van een breiwerk bestaat nooit zonder de eerste steek, dat kan simpelweg niet omdat een breiwerk een reeks op elkaar volgende lusters en knopen is in één hele lange draad. Als je één van die knopen overslaat, valt er een gat in je werk of je verhaal en aan de laatste steek heb je niks. Als je hem niet kunt hechten, dan trek je zo de hele draad weer los. Africhten doe je door net een andere variatie te maken op de honderden knopen en luchtjes die je daarvoor al hebt gelegd.

[00:00:44]

Of ik die laatste steek ga halen? En het verhaal zou kunnen afzegt, weet ik op dit moment nog niet.

[00:00:51]

Hoe weet ik in elk geval nog niet. Want ik ben nu ergens in het midden, denk ik. En met een breiwerk maak je eigenlijk een hele lange zigzag beweging. Je bereidt een hele tijd van rechts naar links en als je aan het einde komt moet je precies de andere kant op. Van links naar rechts. Er is geen weg rechtdoor, geen snelle diagonaal. Dus om geen steken te laten vallen neem ik je niet meer mee terug naar de eerste dagen van mijn zoektocht.

[00:01:25]

Naar het moment waarop ook ik nog niet wist dat alles wat er stond te gebeuren al op weg was naar iets dat ik me op dat moment niet eens kon voorstellen.

[00:01:36]

Hallo, ik ben Simon Hijmans en dit is de brand in Het Landhuis, een podcast van Radio 1 en Denteneer.

[00:01:50]

Zo week twee. De Week van Boudewijn. Ik wil graag vroeger mijn zoektocht in contact komen met Boudewijn Rheingau. Hij begon op het landgoed Silsburg als tuinman en werd later een huisvriend van Marggraff. In mijn gesprekken met mensen wordt vaak als ik de opname heb gestopt, nog even toegevoegd dat het misschien wel meer was dan vriendschap. Zeker is dat Boudewijn dichtbij Ewald Marggraff stond, zo dicht dichtbij dat Marggraff het hem toevertrouwde de post te verbranden.

[00:02:35]

Daarbij zegt Boudewijn gezien te hebben dat Marggraff een vermogen bezat van 160 miljoen.

[00:02:48]

Iemand heeft.

[00:03:01]

Waardoor Boudewijn, jij en ga, ik kom meteen op Boudewijns Facebookpagina.

[00:03:12]

Hij ziet er iets anders uit dan in de filmpjes waarin ik hem al gezien heb. Er staat geen contactinformatie op zijn pagina en er zou wel een berichtje te sturen. Ik zou hem een Facebookbericht kunnen sturen. Maar dan loop ik het risico in een spamfilter te blijven hangen. De zoveelste natuurlijk en ik wil hem graag rustig uitleggen wat ik van hem zou willen weten. Ik besluit dus dat het beter is als ons eerste contact telefonisch is.

[00:03:39]

We kijken terug naar Sint-Petersburg met Boudewijn eigen. Bultot Met tijd is ons er ongeloofwaardig uit, er is helemaal niks meer van over. Ik had wel verwacht dat de ramen eruit zouden zijn, maar dat zijn gewoon hele stukken rijksschool. Door de reportage van de Vughtse lokale omroep uit 2004 geleden hebben Boudewijn loopt met een bos bloemen over een verregaand pad op het landhuis af. Of wat er nog van over is. Er staan hekken omheen waar de steigers die er tegenwoordig staan om de laatste muren overeind te houden.

[00:04:16]

Zijn er nog niet.

[00:04:18]

Misschien wel de kijkers van van de Russische televisie. Allereerst even ter introductie wie is Bonera? Riga? Nou, ik ben euh. Bekende van meneer Markgraven. 14 jaar geleden ben ik hier gekomen in de tuin om in de tuin te werken en daarna ben ik een betere en goeie vriend van hem geworden. Hoe vertrouwelijk waren jullie met elkaar? Wat? Wat? Wat? Hoe? Hoe ver mocht je? Euh. Zeg maar echt in de keuken kijken bij me?

[00:04:41]

Dan bedoel ik dat nou. Ik mocht in de keuken kijken. Door al zijn persoonlijke post te verbranden. Dat wilde ik dus nooit in vuilniszakken doen. Maar net zoals bankafschriften bepaalde dingen liet hij altijd aan mij over en dat moest ik dan verbranden, kwam ik net even op het beeld van wat van de heer Markgraf bestaat de vrucht aan bij vele anderen. Washok was ik ook echt aan andere kant. Ja, dat was ook echt de andere kant. Hoe was die andere kant van Ewald Marggraff als gezellig een sigaretje opsteken en een wijntje erbij?

[00:05:12]

En over vroeger praten. Tijd dat de Duitsers zien waren de de rechtzaken die ik gewonnen had en op welke slinkse wijze dat die kon winnen. Ja, soms ook wel eens over kunststad die verzamelden. Hij had een aantal mensen waar die kunst van kocht en had een hele grote collectie.

[00:05:29]

Brengt hele dagen door met alles wat er online van Boudewijn te vinden is. Ik lees elk interview. Ik check wel 53 keer de telefoongids en kan de filmpjes bijna meepraten.

[00:05:40]

Deel 2 klopt dat? Natuurlijk nodig, want er zit was wel een meter. Er zijn twee of drie, maar niemand is er dichtbij. Wat geweest als Boudewijn? Dat is zeker. Als iemand me meer zou kunnen zeggen over het vermogen van Marggraff, maar ook de mens Ewald, dan is hij het. Ik probeer van alles te lezen in Baudewijns blik. In dezelfde fragmenten zie ik de ene keer angst, dan verdriet en dan weer zelfgenoegzaamheid, wat altijd overeind blijft is een ongelimiteerde loyaliteit naar Marggraff, soms op het ongemakkelijke af.

[00:06:19]

Veruit het raarste filmpje dat er tussen zit, is door Boudewijn zelf geplaatst op zijn YouTube kanaal. Het is een homevideo waarin hij twee jongetjes betrapt als Parva Domus, dat vervallen gebouw aan de rand van Silsburg aan het slopen zijn. Ze zien er heel onschuldig uit in hun dikke jassen, typische jaren negentig kleuren. De één draagt dof groen met vaal blauw en de ander draagt flets rood met volwassen paars. Dat charme. Het is waarschijnlijk niet meer dan kwajongens gedrag, maar Boudewijn gaat ervan achter de camera veel in.

[00:07:00]

Kom kwam hiervandaan. Je stopt ermee. Zo ken ik geen telefoon. Open VLD politicus Boudewijn lijkt in dit filmpje wel een verlengstuk te zijn geworden van zijn vriend Ewald.

[00:07:37]

Zijn loyaliteit blijft ook na de brand op Silsburg. Dan lijkt Boudewijn de enige te zijn die echt is blijven strijden om de waarheid boven tafel te krijgen. Hij is keer op keer blijven verkondigen dat er nog geld moet zijn geweest van Ewald, over het vermogen is al veel gesproken en gespeculeerd, vooral door enig inzicht in. Ja, dan heb ik enig inzicht in maar het is meer dan je denkt en wij denken heel veel, dat weet je. Waarom zeg ik het ook?

[00:08:08]

Ja, in het begin echt een ja nee spelletje geweest, omdat ik weet dat wat ongeveer nagelaten had na zijn dood. Dus ik zei altijd van de Sionsberg zou 20 keer opgebouwd kunnen worden van dat geld. De stichting blijft ontkennen dat het geld. Rester is wel wat gevonden in Zwitserland, maar volgens de stichting is er gewoon geen geld gooide voor de hele toko om er openbaar gaan zoeken op de Kaaimaneilanden en in Andorra. Hoop dat er een fiscalist in Brabant is die zegt van daar wil ik wel eens gaan onderzoeken.

[00:08:37]

Nu mag Marbella. Misschien zou Boudewijn mij dan ook kunnen vertellen waar het vermogen van Marggraff vandaan kwam.

[00:08:43]

Tijdens de rondleiding bemoeit ook burgemeester Roderick van de Mortel zich met de nieuwe minister die terug modules boksen. Die zaten vol met archiefstukken. Vanaf de tijd dat de ridders hier op Silsburg waren, die waren er in 2002 nog wel, maar in 2003.

[00:09:02]

Als ik dan weer de reportage over de documenten van de Duitse ridderorde zit te kijken in de bizarre hoop dat Boudewijn zich deze keer ineens tot de camera zal richten en zijn telefoonnummer zal scanderen. Is het genoeg? Ik zal ViaVia aan Baudewijns telefoonnummer moeten komen, maar tot die tijd kan ik niet stil blijven zitten. Dus ik doe een oproep op de Vughtse lokale radio. Het is inmiddels tijd voor onze eerste gasten en dat is Simon Hijmans en Simon. Die heeft een verzoek om één en ander euh euh.

[00:09:35]

Te melden over de markgraaf en over Sionsberg, want hij maakt een podcast serie. Mensen kunnen zich bij mij melden met verhalen over Marggraff. Ondertussen is er natuurlijk maar één man waarvan ik echt hoop dat hij zich meldt. Als ik bekendmaakt waar ik mee bezig ben.

[00:09:54]

En ik ga eerst meer uitzoeken over die documenten van de Duitse Orde. Daarom bezoek ik een week later Henk Smeets. Henk is de lokale historicus Van Vugt en drijvende kracht achter het Vugts Museum. Ik kom met hen in contact omdat Dini in haar naaiatelier een mannix bij voor hen gemaakt heeft, die nu tentoongesteld staat op een paspop. Het zijn modellen, gezicht en handen die gemaakt zijn om in de Liesjes van een spijkerbroek te hangen. Enk is kleiner dan normaal had voorgesteld.

[00:10:23]

Wel heeft die, zoals ik gedacht had bij een historicus, een paar boeken onder zijn arm. Ik zoek m op in de Pétrus. Dat is de oude Paterskerk, een van de twee kerken in Vucht. In deze voormalige kerk zit nu een bibliotheek, een café waar ze Brabantse worstenbroodje serveren en het Vugts Historisch Museum. Het is zo'n plek waar het concept echt goed gelukt is. Alles gaat er vanzelfsprekend in elkaar over. De museumstukken staan tussen de bibliotheek, boeken en aan de leestafel zitten groepjes dames koffie te drinken.

[00:10:56]

In een hoek is een herenclub aan het biljarten. Naast de dependance van de Wereldwinkel. En dat allemaal onder de hoge gewelven van een kerk. Als Henk en ik in een zij kamertje zijn gaan zitten en ik mijn jas over een gietijzeren hek heb mogen hangen, vraag ik hem meteen naar de documenten van de Duitse Orde.

[00:11:13]

In de kelder van Sionsberg het verhaal. Euh, ook daar zijn ooggetuigen die zegt dat de brandveilige ook zou hebben gestaan dat daar oude documenten in zaten. En euh, ja, daar is door de mensen die na de dood van Markgraaf de Marggraff Stichting hebben opgericht is gezegd wij hebben ze nooit gezien. Dus euh. Ja euh. Of ze zijn er nooit geweest. Maar ik sluit helemaal niet uit dat oude documenten. Euh, dat die van eigenaar en eigenaar overgaan en thuisblijven.

[00:11:47]

Henk onderschrijft dus dat als er documenten waren, dat het niet gek is dat deze dan in het latere landhuis Sionsberg zijn gebleven. Waar zijn dat soort documenten dan ook reden genoeg om mogelijk een brand te stichten? Nou, het zou heel logisch zijn als daar oude documenten te vinden zouden zijn geweest. Het is alleen de vraag waar zijn ze gebleven en wie heeft er baat bij? Want euh ja, oude documenten zijn natuurlijk geen geld waard. Dus het is ook helemaal niet niet interessant voor dieven om juist die dingen te gaan halen.

[00:12:19]

En was dat wel gebruikelijk om inderdaad dat soort loden kistje te maken? Is dat bekend? Dat dat vaker gebeurt?

[00:12:26]

Nou, het was gebruikelijk dat ze in huis een grote kluis had. En als hij zoveel heeft gehad dat hij dat niet in een kluis kwijt kon, dan zou het kunnen. Maar uhm ja, loden kisten is een heel apart verschijnsel. Ik moet zeggen dat ie dat weet ik niet. Euh, ik heb toen nu eenmaal gesproken die zelf gezien en dan houdt het op. En dat is Baudewijn. Da's Boudewijnplein, ga ik zeker nog spreken. Euh, als we dan eens kijken.

[00:12:57]

Iemand die misschien werkelijk iets zou kunnen zeggen over de aanwezigheid van deze documenten is volgens Henk. Zijn collega historicus Ton Kapelhof en met ik aan de telefoon kunnen krijgen. Ton heeft in de jaren zeventig het archief van de Duitse Orde geïndexeerd.

[00:13:11]

Yari geïnventariseerd, geïnventariseerd? Ja, en dat was op het Rijksarchief in Noord-Brabant in de Waterstraat, dat tegenwoordig Wit Parabels Historisch Informatiecentrum. Ik was als stagiair in het jaar 1970 en toen heeft een collega Verleije mij coachte, heeft Marggraff gebeld om die op Silsburg woonde en weer mag hij euh. U bent een ambtenaar. Ik heb een hekel aan ambtenaren en moet ik niks van hebben, want de overheid is niet te vertrouwen en ik heb hier wel een kist met documenten.

[00:13:43]

U krijgt u niet te zien. Toen hebben we het ook maar zo laten zitten. Tegen Marga had toen al reputatie in Vught al heel moeilijk te zijn. Precies.

[00:13:53]

En en herbevestigen Weldam als een kist met documenten. Euh. Kunt u inschatten wat dat dan geweest zou kunnen zijn?

[00:14:01]

Wat voor soort dat inhield dat het niet te doen? Ja, dat alles goed gegaan is zit er nu bij de erfgenamen. Maar ik bij was meer markgraf. Ook ongehuwd en kinderloos. Dus ik weet niet hoe die ons burger, in wiens handen dat nu geraakt is. Want een heel groot landgoed midden in de in Vught.

[00:14:20]

Ja, dat is een ander nu van de de Marggraff Stichting. Maar ook die zijn er geheimzinnig over of die documenten nu nog teruggevonden zijn of niet. Jaja, na nadat jaar het tekenen heel weinig van zeggen is natuurlijk particulier archief. De overheid heeft er ook niks over te zeggen.

[00:14:39]

Tom bevestigt dat in ons gesprek, net als Henk, dat het gebruikelijk was dat documenten op een plek als Silsburg overgingen van eigenaar op eigenaar. Maar hij is niet overtuigd van de waarde van de documenten.

[00:14:50]

Maar het kan verder ook allemaal documenten zijn van tot 16 62 was toen de Duitse Orde verkocht. Dan heb die commanderij opgeheven omdat het geen zin meer had. En toen is er een mini. Corsini is ingekomen, dus het kan best zijn dat het allemaal documenten zijn van Manja. En dan zijn het hardbop transport actuarieel. Ja, daar heb je helemaal niks aan, want dat weten we al.

[00:15:14]

Nee dus. Dat hoeft niet per se te betekenen dat dat die documenten die er waren ook echt van de Duitse Orde uit die oude tijd zijn geweest.

[00:15:22]

Ja ja, kijk in de Duitse Orde is zo'n archief in Wenen en verder ook, dixit de archieven van de Duitse Orde in Noord-Brabant een vrij rijk archief. We weten eigenlijk al een heleboel van hoor.

[00:15:35]

Ze hebben misschien deze documenten ook niet echt gemist. Nee hoor.

[00:15:41]

Vanwege de uitgebreide reportage van Omroep Brabant en de vragen van de burgemeester over deze mogelijke documenten heb ik gedacht dat het om iets heel bijzonders zou moeten gaan. Ik heb zelfs de gedachte verkend dat er reden genoeg was om ze uit het landhuis te stelen en vervolgens de boel aan te steken. Maar na wat ik van de heren historici hoorde, heb ik ook nog navraag gedaan bij het Rijksarchief en bij de Balije van de Duitse Orde en die gaven ook aan nergens een groot hiaat ontdekt te hebben in hun archief.

[00:16:10]

Ze lieten ons weten het niet waarschijnlijk te achten dat er in 2003 nog belangrijke documenten verloren zijn gegaan. Dus voor nu laat ik het spoor los. Het is mogelijk dat er iets in het landhuis aanwezig was en waarschijnlijk was het niet van groot belang. Terug bij mijn gesprek met Henk in het zij kamertje van de oude Petruskerk van Vught heb ik het met hem nog over een ander deel van de geschiedenis dat in Vught wordt gekoppeld aan de brand. Ewald zou niet gered zijn door de brandweer vanwege zijn eeuwige conflicten met de gemeente, wordt er gezegd.

[00:16:42]

En die kruistocht tegen de overheid begon dan weer na de Tweede Wereldoorlog, toen zijn vader gevangen werd genomen. Ewald vader heette Lodewijk Marggraff, maar werd Loocke genoemd. Bloken Marggraff was getrouwd met een Duitse en euh.

[00:16:58]

Dat betekent dus dat ze heel dicht bij de ontwikkelingen in Duitsland zaten. En euh. Het is. We zijn dus allerlei verhalen in Vught over collaboratie, over. Euh. Euh, over volk en vaderland, wat op het terrein van euh, Silsburg zou zijn gevonden. Ook na de oorlog door spelende kinderen. Euh, dus die verhalen zijn. Ach, het is dus niet vreemd als hij euh ja, Duits vriendelijk zou zijn geweest, want Godfried was het land van zijn vrouw.

[00:17:31]

En uhm. Maar hij heeft het na de oorlog is hij onmiddellijk opgepakt. Hij is in kamp Vught gezet. Op het moment dat zijn vader werd opgepakt was Ewald 23 en hij werd toen als enige mannelijke opvolger van zijn vader verantwoordelijk voor het beheer van alle landerijen. Ondertussen moest Nederland weer worden opgebouwd en startte de overheid allerlei onteigeningsprocedures. Veel mensen werden verplicht stukken land af te staan waar dan nieuwe huizen konden worden gebouwd of nieuwe infrastructuur aangelegd. Zo werd er ook Land van de Marggraff gevorderd.

[00:18:07]

Ewald, die al woedend was omdat zijn vader naar zijn idee ten onrechte vastzat, pikte dit niet en begon te procederen. Hij zou op dit moment zo gekwetst zijn dat hij voor altijd een diepgewortelde wrok heeft gekoesterd naar alles wat met overheid te maken had. Ewart vader Loka was op dat moment overgebracht naar Kamp Vught. Dat was in de oorlog een doorn voor Kamp geweest, maar werd na de bevrijding gebruikt als interneringskamp voor mensen die fout waren tijdens de oorlog.

[00:18:35]

Dus het is heel moeilijk om daar nu een vinger achter te krijgen. Hij zij zal dus wel euh, ja euh vriendelijk zijn geweest voor al die Duitsers die in Vught zaten. Daar zaten nogal wat belangrijke Duitsers die hier op stuurse plekken zaten, aldus de opvolger van de commissaris van de Koningin. De bouw vertraagde voor. Voor Brabant. Die zat nu op hoe Couleur is op een villa in Vught. Economische Zaken zat op Villa Elza in Vught. Daar waren heel veel belangrijke onderdelen van het bestuur in het zuiden van de Duitsers, die hier in Vught 1 een plek hadden gevonden.

[00:19:19]

Dus dat daar continu vriendschappelijke contacten zijn geweest ligt voor de hand. Uhm. Maar. Euh.

[00:19:28]

Ja, denkt u documenten terug te vinden van wanneer iemand na de oorlog daar werd euh, geïnterneerd in het kamp en die werd vrijgelaten?

[00:19:37]

Ja, maar ik denk niet uitputtend. Euh, er is veel verloren gegaan. Uhm, over de over kamp Vught zelf is veel verloren gegaan omdat de Duitsers de kans hebben gehad om nog de nodige te vernietigen. En euh ja, de administratie van het interneringskamp is ook gebrekkig geweest. En euh dus. Dus het is niet zo dat je gewoon even naar het NIOD kunt en zeggen geef mij de kaarten van de meneer of mevrouw euh. Daar zit een privacy Redig reden bij.

[00:20:07]

Maar uh, als je een reden hebt waarom omdat je daarheen kunt, ja, dan kun je wel verder gaan zoeken.

[00:20:12]

Maar het is een zoektocht, een zoektocht die wat mij betreft de moeite waard is. Ewald schijnt in zijn doen en laten zo op zijn vader geleken te hebben dat men in Vught. Ewald ook gewoon Loka bleef noemen. Na het overlijden van de oude lokken de impopulariteit van de Marggraff begon al bij Ewald Vader. De schilderijencollectie die na de brand spoorloos verdween, werd grotendeels verzameld door vader. Loco Marggraff en Loco Marggraff zou ook voor een groot deel verantwoordelijk zijn geweest voor het opbouwen van het fortuin waarover Ewald beschikte.

[00:20:41]

Wil ik dus begrijpen wat Oulad situatie was ten tijde van de brand? Dan kan het zin hebben om de waarheid te achterhalen achter het gerucht dat Locov fout was in de oorlog, iets dat Ewald altijd heeft ontkend. Maar het is ook zo'n hardnekkig gerucht dat in Vught al bijna waarheid is geworden. Terwijl ik al op weg ben naar buiten, besluit ik op goed geluk zo casual mogelijk toch nog even iets te vragen aan Henk. Heeft u contact met Boudewijn Rega?

[00:21:09]

Jawel, hebt u zijn gegevens en wilt u die naam maar met mij delen? Kan dat? Dat kan zijn.

[00:21:16]

Ik weet nog net fijn te mompelen achter mijn adem, maar vanbinnen juich ik. In mijn hoofd ben ik mijn agenda doornemen om een goed moment te vinden voor mijn afspraak met Boudewijn. Ik heb meteen mijn in telefoonnummer hand om het nummer op te slaan, maar Henk heeft het niet daar op dat moment. Hij zal het opzoeken en nog naar mij mailen.

[00:21:39]

In de trein terug die middag valt me ineens iets op aan het YouTube kanaal van Boudewijn. Waarom heb ik dit niet eerder gezien? Rechtsboven in de hoek staat heel klein. Ewald Marggraff, Punt Expert pagina Pantanal moeten websites zijn geweest die burgemeester Van de Mortel al noemde in ons gesprek. Als ik op de link klik, blijkt meteen waarom ik hem niet eerder heb kunnen vinden. De site bestaat niet meer, maar in een uithoek van het internet, een plek waar je als het ware in een digitale tijdmachine oude websites terug kunt vinden, kom ik toch op Boudewijns pagina.

[00:22:18]

Het is een soort rommelig prikbord vol met allerlei verhalen en foto's uit zijn tijd met Marggraff, iets dat me nu zo na het gesprek met Henk opvalt, is een anekdote over Ewald, die zijn versie van het oorlogsverleden van zijn vader vertelt. Volgens wat was zijn vader in kamp Vught gezet omdat de Duitsers vanuit Silsburg twee fietsen bij de buren hadden zien staan. Na de bevrijding werd dit gezien als verraad. Maar iets zegt me dat dat niet de enige reden was.

[00:22:50]

Ook was Ewald Marggraff niet pro, maar ook niet anti-Duits. Hij zou gezegd hebben dat men zich moet voegen naar de overheid die boven ingesteld wordt. Als Ewald iets niet deed, was het zich voegen naar de overheid die boven hem gesteld werd. Deze pagina zal een schat aan informatie zijn, maar voor dit onderdeel van mijn zoektocht durf ik er niet op te varen. Gelukkig is Marion, de eindredacteur van deze serie, echt in het verleden van vader Loocke Marggraff gedoken.

[00:23:20]

Bij het NIOD komen we inderdaad niet verder omdat we geen familie zijn. Krijgen we geen inzage in de dossiers als die er al zijn. Wat we wel vinden zijn krantenartikelen uit die tijd. En daaruit komt toch een beeld naar voren Van Loocke Marggraff en het beeld dat ik er van kreeg was een conservatieve man, conservatief in de zin van behoud zuchten ontzettend.

[00:23:45]

Behoud luchtig als er in de gemeenteraad van Vught vlak voor de oorlog in 1940 wordt gesproken over het aanschaffen van een motor met zijspan en de daarbij behorende motor. Agent is leuke Marggraff die dan gemeenteraadslid is tegen. Hij houdt het liever bij een veldwachter. Hij zou letterlijk gezegd hebben gewoon zoals het altijd is gegaan. Er is ook nog een voorbeeld van Uhm. Dan is het overigens al oorlog op 20 november 19:40. Dan wil de gemeente hoe heet blauwgroen sneeuw?

[00:24:20]

Of? Ik dacht eerst nog is het een groep mensen met een apparaat aan moderne sneeuwploegen?

[00:24:25]

Je hebt gelijk wat ik leuk vind.

[00:24:28]

Dat merk je aan dat artikel met die veldwachter. Met. Met die motor en met de sneeuw ploeg zit je met je rijke gemeente. En er wordt de hele tijd gezegd. Als we dit kopen zijn we hypermodern. Het enige wat goed is, hebben ze dan al dat zij spant voor de politie? Nou, die sneeuw ploeg, daar is eigenlijk iedereen ook al voor. Maar Marggraff protesteert en die vindt eigenlijk dat het hele sneeuwruimen wel kan gedaan worden door gewoon een groep werklozen.

[00:24:54]

Deze redenering is behoudend, maar ook tekenend voor de verhouding tussen de Marggraff en Vught. Uit de berichten uit die tijd bekruipt me het gevoel dat de familie vanuit hun landhuis niet helemaal in contact stond met wat er leefde in Vught. Nog een voorbeeld uit december 1939. Dan heeft een metselaar uit Vught dennen boompjes gestolen van een terrein van Loocke Marggraff. Nou, daar doet u dus aangifte van. En dat wordt zo hoog op gespeelt dat tot een rechtszaak wordt. Dus dat is niet gewoon.

[00:25:24]

Bij de politie kreeg jij een bekeuring voor iets wat je niet had mogen doen? Nee rechtzaak en de officier van justitie? Die eist dan een x bedrag in geloof 10 gulden. Uiteindelijk beslist de rechter. 3 gulden boete en 2 weken voorwaardelijk.

[00:25:40]

De Marggraff, het waren allemaal juristen ook. Ook vader Marggraff was jurist, niet werkend volgens mij. Ja, hij stond wel ingeschreven bij de Orde van Advocaten tot na de oorlog als ie geroyeerd wordt.

[00:25:56]

Hoewel er dus geen harde bewijzen kunnen vinden van wat lopen precies misdaan zou hebben tijdens de oorlog, zijn er wel een aantal interessante aanwijzingen. Leeuwke Marggraff wordt na de oorlog direct uit de Orde van Advocaten gezet. Ook was hij lid van het chiquere genootschap De Zwanen Broeders in Den Bosch. Tussen de wapens van alle leden van de Zwanen Broeders, zoals die in Het Swaene Brouwershuis in Den Bosch te zien zijn, stond tot de Tweede Wereldoorlog ook het wapen met de drie klokken.

[00:26:23]

Het wapen van de Marggraff is. Meteen na de oorlog werd Leeuwke Marggraff ook uit de Zwaardbroeders gezet en het schildje met de drie klokken is tot op de dag van vandaag witgekalkt. Een andere aanwijzing dat er goede contacten moeten zijn geweest tussen de Duitsers en de Margaret's is dat Ewald werd vrijgesteld van de Arbeitseinsatz. Het bewijs hiervan heeft Baudewijn geupload op zijn site en tijdens de oorlog weten we, zat de SS een tijd op Silsburg. En we hebben een artikel kunnen vinden over leuke Marggraff in die tijd.

[00:26:55]

Nou ja, het verhaal gaat dat dit landgoed waar de familie woonde ook de Duitsers op bezoek krijgt, want in de buurt waren zij natuurlijk op zoek. De huizen die geconfisqueerd konden worden en in ieder geval schijnt de ESS Zielens Burg tot uitvalsbasis te hebben genomen. Hoe dat dan precies heeft gezeten, daar hoor je tegenstrijdige verhalen over. Namelijk heeft de familie daar dan ook gezeten. Uit de hele context maak ik op dat ze daar hebben kunnen blijven wonen. Wat een bevestiging zou kunnen zijn van het idee dat de familie daar gewoond heeft.

[00:27:34]

Tijdens de oorlogsjaren is dat in 1942 februari 19:42 een deel van de bevolking van Vught de bossen is ingetrokken. De bossen van Loker, Marggraff en daar stook materiaal is gaan zoeken tussen zijn afgevallen takken gaan rapen, maar ze zijn ook gaan rooien. Ze hebben dus gewoon hout heggen gekapt. De politie is toen door leuke marggraff gealarmeerd. Die is ook gekomen en heeft ontzettend veel mensen gearresteerd. Die zijn dus gewoon een nacht vastgehouden. Vervolgens beboet en weer naar huis.

[00:28:12]

Nou ja, dit heeft dus de oude Marggraff gezien, heeft de politie gealarmeerd. Gezoek was daar in de buurt, was daar.

[00:28:19]

Je zou kunnen zeggen dat Loka in zijn recht stond. Het hout was officieel van hem, hoewel ook hij net als zijn zoon wat later helemaal niet omkeek naar zijn landerijen en geen onderhoud pleegde. Maar dit alles speelt zich af aan het einde van de winter 41 42. Het was niet de hongerwinter, maar wel op dat moment de koudste winter in bijna honderd jaar. Iedereen had in die koude winter al zijn stook materiaal opgemaakt. Er stierven uitzonderlijk veel kindjes aan longontsteking en mensen waren waarschijnlijk wanhopig op zoek naar hout.

[00:28:53]

Leuke Marggraff liet deze mensen oppakken en vorderde het hout terug. Ook de bijlen en zagen die mensen in paniek hadden achtergelaten, werden in beslag genomen, zo vertelt het artikel. Wrang genoeg staat onder het artikel reclame voor hoestdrank. Hoewel deze reactie juridisch gezien klopte, kun je je vraagtekens zetten bij de ethische kanten van. Dit is trouwens niet waar voor Loocke.

[00:29:19]

In 1945 wordt vastgezet in Kamp Vught. Dat zou te maken hebben gehad met het verraden van fietsen, zoals ik dat ook las op de site van Boudewijn. Ewald zelf zegt dat zijn vader erin geluisd werd. Een andere versie is dat LOCOG wel degelijk doelbewust de vindplaats van de fietsen verraden zou hebben, omdat de Duitsers UM controleerden of mensen nog fietspaden en Loker Marggraff.

[00:29:45]

De vader zou hebben gezegd dat om zijn geen fietsen, maar daar bij de buren. Daar staan nog fietsen. Daar moet je wezen. En dat zou dan een reden zijn om 15 maanden in Vught te belanden. En zo, nadat dat dat vinexwijk jaar is, hij er 15 maanden volwassen geleden.

[00:30:03]

Marggraff zat dus 15 maanden vast in Kamp Vught. Hoe dat precies gegaan is, zullen we waarschijnlijk nooit weten. Maar later kwam er wel een proces.

[00:30:12]

En dan duiken er in deze 19:45 berichten op dat het bezit van Marggraff onder beheer wordt gesteld. In 19:44 is het zuidelijk deel natuurlijk al bevrijd. En. Het bericht stelt dat de militaire commissaris in Den Bosch het vermogen van Marggraff onder beheer heeft gesteld, met uitzondering van bos en woeste gronden en alles wat verder nog uitstaat, ontloken het voordeel van de twijfel te gunnen van de periode meteen na de bevrijding wordt gezegd dat het een hectische tijd was.

[00:30:47]

Misschien waren mensen wel uit op wraak of gaven ze iemand aan die ze toch al niet zo aardig vonden. In die periode werden er dus ook fouten gemaakt in de rechtsgang. Maar de vervolging van Loocke duurde tot ver na die eerste periode dan veroordeeld in 1947.

[00:31:03]

Het Tribunaal Den Bosch Marggraff voor het steunen van nationaalsocialistische instellingen. Dat is toch al twee jaar na de oorlog. Hij was vijftien maanden geïnterneerd in Kamp Vught en hij krijgt nu geen nieuwe straf, omdat hij dus die vijftien maanden al gezeten heeft. Maar dan gaat het verhaal door. In juni doet de Belastingdienst onderzoek naar het financieel beleid van Marggraff. Zijn bezittingen zijn sinds kort weer vrijgegeven door het Nederlands Beheers Instituut, door de Willem Borge opgelegd van 500.000 gulden.

[00:31:38]

Best veel nu al. Ja, destijds helemaal natuurlijk. Ik heb uitgerekend Hauert een goede, maar volgens mij loopt dat tegen de nu 3 miljoen zo. Het gaat misschien wat snel allemaal, maar wat Marianne hier zegt is dat Loocke in 1947 wel degelijk veroordeeld werd voor het steunen van nationaalsocialistische instellingen. Zijn vermogen wordt weer vrijgegeven, maar de Belastingdienst stelt wel een onderzoek in en legt Marga van Borgstellingen op van een half miljoen. De hoogte van die borgstelling kan uitwijzen dat het fortuin van de Marggraff ook toen al gigantisch moet zijn geweest.

[00:32:13]

Dan doen ze dus dat onderzoek en krijg je in september de situatie dat de rechtbank besluit hem een boete van 25.000 gulden op te leggen en acht maanden voorwaardelijke gevangenisstraf wegens overtreding van het besluit vijandelijk vermogen.

[00:32:34]

Maar het is eerder nog ging om een borgstelling.

[00:32:36]

Wordt er dan eind 1947 een boete en een voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd? En Loocke mag af voor het verzwijgen van één miljoen aan vijandelijk vermogen. Vijandelijk vermogen is geld dat is verdiend tijdens de Tweede Wereldoorlog met zaken die niet in het belang waren van Nederland en de Nederlandse bevolking. Door bijvoorbeeld te werken met de Duitse bezetter of beleggingen in Duitse instellingen. Loco Marggraff had het geld niet alleen op die manier verdiend, maar had ook nog geprobeerd de belasting te ontduiken door het niet aan te geven.

[00:33:08]

Na deze vervolging zou Look Nederland vol afschuw verlaten hebben om een paar jaar later te sterven. Ignis. De traditie om het bezit te beschermen, geld te verdienen door andere mensen uit te knijpen en geen belasting te betalen, zetten zich voort in Ewald. Ook hij kreeg later een aantal keer te maken met de Belastingdienst en zou zijn geld vooral op rekeningen buiten Nederland hebben staan, zegt Boudewijn. En gelukkig als ik ben Marion de deur uit ga, heb ik eindelijk het mailtje van Henk met het nummer van Boudewijn.

[00:33:39]

Het nummer waar ik al zo lang naar op zoek ben. Ik reed naar huis en besluit om meteen te bellen. Ik ben er goed voor gaan zitten. Er staan twee recorders aan. En terwijl de telefoon al overgaat, slaat ineens de angst om het hart. Het is Boudewijn niet wil. Dit telefoontje is zo groot geworden de afgelopen week. Het was een stip aan de horizon waarvan ik dacht dat die toch niet dichterbij zou komen. Stond zo ver van me af dat ik helemaal niet meer heb nagedacht wat ik dan zou moeten zeggen.

[00:34:08]

Samen stemmen nog wel doen als je ze opneemt. Ik ben bloednerveus en elke keer als ik de kisten hoor, is het alsof ik in mijn maag gestompt word. Ik zit te hijgen van de spanning en net als ik denk dat duidelijk niet op zal nemen. Goedemiddag. Hallo, hallo dag, spreek ik met Willy Rein ga. De brand in het landhuis wordt gemaakt door mij. Simon Hijmans eindredactie wordt gedaan door Marian Oostkamp. Alle muziek is van Amy Rayhi die en de mix stage wordt gedaan door Sam Heisman.

[00:34:58]

Abonneren op de brand in het landhuis om meteen op de hoogte te blijven van nieuwe afleveringen. Ben je van? Laat dan een fijne review achter. Dat helpt ons weer om gevonden te worden door nieuwe luisteraars. Aan de zwanendrifters prijsval zijn zes CO. Samen voor de. Maar is zo snel dat. Stinkens.