Happy Scribe Logo

Transcript

Proofread by 0 readers
Proofread
[00:00:14]

Hoever mag je gaan als journalist? Wat zijn de grenzen waarbinnen je mag opereren? Hoe ga je om met misdadigers? In het West-Duitsland van 1988 bestond geen mediacode. Daarom liep het bij de gijzeling van Klapekster ontzettend uit de hand.

[00:00:30]

Die. De voorstanders hebben begrijpelijk. Onlangs maakte een politieman de. We hebben de journalisten spijt. Worden die dagen herinnerd? Ze hadden spijt. Dat hadden ze spijt. Hebben ze er voor zichzelf iets aan overgehouden? Op dat moment was de toeloop meteen duidelijk. Dit kan eigenlijk niet. Eigenlijk was de dag daarna gewoon volledig duidelijk. Van hier is iets gebeurd wat buiten alle orde is. En je moet weg. De politie heeft zichzelf onderzocht. Een breemen met namen, dat was een puinhoop.

[00:01:28]

Die hebben daarna jarenlang euh, reorganisaties doorgevoerd. En de journalisten die zijn? Die hebben een of andere code opgesteld. Uh, Dotje Presser raad heeft dat gedaan en Press scoorde expres codex. En die hebben ze die in Nederland ook. Nee, die bestaan helemaal niet. Wat is dan die code? De code? Het belangrijk aspect nu is dat je tijdens de misdaad, tijdens het gebeuren dat je geen interviews mag afnemen met de daders. Lijkt me logisch, maar dat mag niet.

[00:02:05]

Dit is de gijzeling van Glabbeek, een podcast van mij. Marcel van Roosmalen en mijn jeugdvriend Roel. Grootse geschiedenis docent, een podcast voor BNN, VARA en VPRO Radio 1. In deze podcast duiken we in een bank. Gijzeling in Duitsland in 1988. Deze gijzeling zal later door journalisten worden gezien als een gitzwarte bladzijde. Maar wat is hier gebeurd? En hebben we daar iets van geleerd? Samen met hoe maak ik een roadtrip door Duitsland om te spreken met betrokkenen en te zoeken naar antwoorden op onze vragen.

[00:02:41]

Dit is aflevering 3.

[00:02:43]

Lijn 53. Ik moet ontzettend nodig. Dat kan niet. Er is geen tijd voor, is ook de leeftijd de. Geen Tena ingepakt. Mijn vader moest ooit op vakantie in Zwitserland. Geen ideale Wielders wil, moest hij ook plassen, plassen die tegen schrikdraad. Hoogtepunt van mijn jeugd hoor. Gillend verdween die in de bergen. Jezus foto van. Nee, wel gelachen. Toen mochten we er niet om lachen. Ook zo goed bij de ouders als ze iets niet leuk vonden, verboden ze om de hond te lachen.

[00:03:26]

Heel grappig. Ik denk dat hun gesprekken in de auto niet veel beter waren dan de hond. We kennen die gesprekken. Toen waren microfoontje en auto ging het al over nergens over. Bier en pillen, dat is ongeveer hetzelfde als lekker lopen op pillen. Nicotine pillen en paracetamol als. Invoegen? Daar kruipt ook. Ik snap wel dat ze hier veel vluchtelingen toelaten, want er is ruimte zat. Ja, dat is ontzettend veel ruimte had ik eigenlijk ook niet zo in de smiezen.

[00:04:02]

Ik zou echt een dichtbevolkt land worden uit dichtbevolkte stuk industriegebieden in Duitsland. Weet je begint bij dit nog in Nederland defruyt natuurgebied. En dan hebben we het hier over het Roergebied. Dit is Roergebied hoeft niet per se Roergebied. Je vertelt nog eens over de geschiedenis waarbij het begrip hallo jij zei de Wikipedia feitjes doen jackets uit je hoofd niet even kijken te. De rijksweg naar Lu in-house rechtdoor.

[00:04:46]

Het is woensdagavond kort na 6 uur als buslijn 53 stopt in Hoek Hurrieten wijk in Bremen.

[00:04:54]

Twee jonge vrouwen stappen bij de halte in de drukke bus. Het zijn vriendinnen. Ze zijn net klaar met werken. De ene als verkoopster in een dierenwinkel. De ander werkt bij de rechtbank. De meiden gaan halverwege de bus zitten. Ze horen de opgewonden stem van de medewerkster van de Bremer Straßenbahn. Door de interne radio praten met de buschauffeur. Er wordt geschoten, zegt zij. De buschauffeur ziet twee mensen met pistolen richting de bus wijzen. Hij rijdt weg nadat een kruising.

[00:05:24]

Het stoplicht staat op rood. Als het verkeerslicht op groen springt, is het te laat. We hebben vandaag nog twee interviews. Het interview met Gunther Molendorp, die een alpaca shop in het centrum van Bremen runt, sla ik over. Tijdens een lunch in het centrum van Bremen kan ik de bestelde tomatensoep amper binnenhouden. Ik heb inmiddels veertig graden koorts en ben bang dat ik een gesprek niet zal overleven of dat ik moet overgeven. Ik zit in een hip hotel naast het vliegveld van Bremen.

[00:06:05]

In de lobby zijn veel hipsters uit vooral de Verenigde Staten. Ze lezen elkaar voor uit reisgidsen. Ondertussen loopt Roel de Alpaca shop van Gunther Molendorp binnen. Gunther was destijds journalist en hield een gedenkwaardig interview met Rust voor de bus.

[00:06:26]

Ik had de laatste gehoord. Ik had net gebeld, maar Patricia zei dat hij al op weg was naar de zaak.

[00:06:35]

Ja, hij is nog meer kaarten. Friederich aan t eten.

[00:06:40]

Bij binnenkomst staat er een levensgrote alpaca met zonnebril. Het heeft een beetje een wereldwinkel achtige viel. Dan ben ik denk ik dat ik wel ongeveer in de richting zit met alle lama afbeeldingen en een gebaad ik te kleden.

[00:06:58]

Kennen jullie orgies? Is het beter om te gaan, maar zeker hele leuke, meerdere carrières gehad?

[00:07:04]

Nooit een chef gehad, maar hij is om op te vreten. 83 84 jaar.

[00:07:11]

En hij doet het toch normaal? Daar kunnen we inderdaad maar zeggen.

[00:07:14]

Het is gewoon een Graauwedijk. Een man heeft nog altijd heel veel Carisma. Hoe bent u hier terechtgekomen dan?

[00:07:20]

Toeval, want ik was eigenlijk eerst zelf de klant hier kwam hier binnen, maar was meteen verliefd op dat winkeltje. En ik ben eigenlijk in principe met pensioen, maar ik denk dat ik hele dag thuis en we raakten aan de praat met z'n tweeën en te zeggen ja tegen een waardoor die nooit eens ziek bent. Of als je op vakantie gaat. Ja, zegt hij. Dat is dan altijd een beetje een probleem. Ik zeg nou, dan bel je mij gewoon.

[00:07:46]

En zo is het echt gekomen dat u hier werkt.

[00:07:51]

Hallo Pol Goossen.

[00:07:53]

Hij. Jullie zijn allemaal gijzelaars, roept Rust tegen de passagiers van lijnbus 53 als jullie rustig blijven. Gebeurt er niets. Een gijzelaar zegt dat het voelde als een slechte film. Ik zag de daders de bus binnenkomen. Het voelde zo onwerkelijk. Ik verstijfde ook het slachtoffer met wie. Op een afstandje kijken politieagenten machteloos toe. Ze hebben gezien hoe rustig en de Gorski samenwerkt, miljoen Luc en de twee gegijzelde bankmedewerkers de bus binnenstormt.

[00:08:35]

Televisie, radio, verslaggevers en fotografen drommen rond op de bus. Ze doen live verslag van de gebeurtenissen. De daders brengen plastic zakken vol met gestolen geld, bierblikjes en blikjes met gehaktballetjes in saus naar de bus. De passagiers in de bus voelen hoe ernstig de situatie is. Rustig en Ducos Kon-Tiki bepalen wie vrij is om te gaan en wie moet blijven. Een tachtigjarige weduwnaar die klaagt over zijn eerste hartafwijkingen mag de bus verlaten. Ook de buschauffeur heeft geluk. Zijn tiende zit erop en Rusnok begrijpt dat de man niet tegen een geringe vergoeding wil overwerken.

[00:09:32]

Counter Orlando af is inmiddels ook binnen gekomen. We zitten en zijn al bakkerswinkel en door een Nederlandse medewerkster wordt koffie gezet. Gunther was destijds journalist bij Radio Bremen. Hij begint te vertellen over de bewuste dag en Eustaas.

[00:09:47]

Toen een agent een productieprijs die een collega belde mij en zei dat ik naar Bremen moest komen.

[00:09:53]

Die gijzelnemer in Imbrium.

[00:09:56]

Hij zei dat de gijzelnemers waren gesignaleerd bij een tankstation.

[00:10:00]

Daar aangekomen hoorde ik dat de gijzelnemers inmiddels vertrokken waren en een bus hadden gekaapt in de wijk Oekel Ryde en stèle aan de Abos uit stelen.

[00:10:10]

Ik ben daar naartoe gereden en zag toen de bus staan en rende kinderen om me heen en ze keken door de raam naar binnen om pramen. Ik zag ook mensen de bus uitkomen die wegvluchtten.

[00:10:20]

Wat ik opmerkelijk vond, want de daders zaten gewoon in de bus zonder ooit een paar Loois te als excuus om zijn Pecnik aan te boren. De gijzelnemer, de renbaan in een bos. Ik vraag naar het handelen van de politie. Ginter begint te liegen. Ruim over-the-air kort om uit te pakken. Nee, die was in geen velden of wegen te bekennen. Die stonden verderop op een kruispunt het verkeer te regelen, waardoor wij niks. Zo zal het hele gebied moeten afsluiten.

[00:10:49]

Waakvlam aan het appèl. Dit is niet via.

[00:11:06]

Paulen Liste Fotografen en verslaggevers kunnen ongehinderd de bus in. Ze filmen, interviewen de angstige gijzelaars. Miljoenen televisiekijkers zien hoe een 15 jarige slanke Italiaanse jongen zijn arm beschermend om zijn 9 jarige zusje slaat. Emanuel, die Georgy heet hij. Het is een beeld dat veel mensen ontroert. De politie kijkt op afstand toe. Fotograaf Peter Meier besluit de rol van bemiddelaar op zich te nemen. Hij heeft de daders lange tijd gevolgd en is erin geslaagd het vertrouwen van de daders te winnen.

[00:11:45]

Peter Menée vertelt voor de camera dat de daders eisen in ruil voor vrijlating van alle gijzelaars. Een onvoorbereid ontsnappingen voertuig, een ongewapende en vastgebonden agent en handboeien voor een andere gijzelaar weet zeker dat vanaf dit moment Wielgus nog alleen nog maar via de media spreken.

[00:12:05]

Het resulteert in een gedenkwaardig interview met journalist Gunther Olin Dorf, op een steenworp afstand van de bus. Hoe lang wilt u dit nog laten duren? Vraagt de journalist Argus nog langer. Want iedereen die altijd rust? Antwoord Ja. We gaan nog enkele eisen stellen en als die niet worden opgevolgd, dan gaat het knallen. Ja, dan wordt er geschoten.

[00:12:45]

Aan collega prettige sportboek of een collega van mij, een persfotograaf van een telefoon waarmee het contact met de politie kon leggen. Uiteindelijk is hij de bemiddelaar geworden tussen de politie en de daders. De contactpersoon gaat journalist Gunther Orlando of verder.

[00:13:00]

Een derde verklaring voor die een bord met Decoopman en Hema. Maar de afspraak met Tim. Toen die collega bij de bus met de daders aan het praten was, heb ik rustig een van de daders geroepen. Ik vroeg hem of hij ook met ons wilde praten.

[00:13:18]

Euh, kwam Dupont maar een interview. Ik wilde met hem in contact komen. Internetervaring? Ik vond het interessant om van hem te horen hoe hij naar de situatie keek voor een impro.

[00:13:30]

U kent de Kroaat veel in dubio.

[00:13:33]

Hij stond voor mij, stak zijn pistool in zijn mond en zei dat hij zichzelf liever zou neerschieten dan dat hij zich zou laten vangen door de politie.

[00:13:40]

Liba. Met een pistool in Algiers.

[00:13:45]

Rest nog. Was zo kalm toen hij met ons sprak dat wij geen moment gevoede hadden het risico te lopen. Dabiq zwoegt in oog kruipruimtes. Een BIN is die kinda walstro. Ik probeerde met hem te praten.

[00:13:59]

Ik zei tegen hem hoe laat de kinderen tenminste vrij. Maar op dat moment dat ik dat zei, kwam er een andere journalist tussendoor met een vraag vragen. Toen er later opnieuw over de kinderen begonnen werd, beëindigde rustig het interview zonder dat ze in dubio peine.

[00:14:13]

Ik vraag aan Gunther hoe hij terugkijkt op de situatie. Of hij het nog een keer opnieuw zou doen? Nee, zegt Gunther. Ik denk het niet, maar vooral omdat die mogelijkheid er nu niet meer zou zijn.

[00:14:25]

Tekstueel hoort de Kani met meubelen. Ik heb er ook geen spijt van. Ik denk. Ik had het niet kunnen doen als die mogelijkheid niet was geweest. Bovendien was ik geen journalist geweest als ik deze kans en genietend had. Meux lichtheid. E.D. De.

[00:14:49]

Zo is het erg vinden als er wordt geschoten.

[00:14:51]

Vraagt journalist controle door. Nee, zegt Rosner. We zijn klaar met het leven en we zijn al sinds 30 uur op de vlucht. En die varkens waarmee hij de politie bedoelt, achtervolgt ons nog steeds.

[00:15:04]

De gegijzelde bankbedienden zijn uitgeput. Vooral de vrouw wil graag naar huis. Alles kan zomaar slecht aflopen. Vooral mijn Matiz. Brandgevaarlijk. Ik weet zeker dat we er mee wegkomen.

[00:15:16]

En anders dan een Felline. Fotografen klikken razendsnel met hun camera's op een moment dat rust door de loop van de revolver in zijn mond steekt. Ratzinger ap. Ik heb dertien jaar in de gevangenis gezeten. Ik heb een opvoedings gestichten gezeten. Ik schijt op mijn leven, zoals.

[00:15:51]

Ik heb geslapen in een kamer met gele muren en met Roel in de lobby van het hotel afgesproken. Hij vertelt over zijn interview met controle door. Hoe voel je je dan?

[00:16:03]

Ik zal je eerlijk zeggen ik baalde als een stekker dat ik vanmiddag niet de Bijbel zei. Aan de andere kant ook weer niet. Ik lag in die derde winkel zoek. Wat was het voor zaken eigenlijk? Vanmiddag wat gedronken hebben?

[00:16:13]

Ja, euh, tenzij dat was. Dat was dan wel aan een hele catalogus beneden liggen met euh, met mooie die zijn spullen. Dat was best nog eens.

[00:16:21]

Over het brood wordt nagedacht. Het was donkerder dan donker, maar de soep vond je niks. Ik vond die super lekker bevroren en gewoon blikken tomatenpuree. Opgewarmd gingen.

[00:16:29]

Begin met liggen op die banken daar. Waarom kon niet meer? Ik was echt ziek.

[00:16:34]

Hoe was het packages? Euh. De winkel in geweest? Wat eerder dan de afspraak en ik werd? Euh. Daar zat iemand uit Maastricht. Die werkt nu met hem samen. Vrouwen op leeftijd. Wat had die daar een affaire mee of wat denkt?

[00:16:47]

Nee, maar ik had wel de indruk dat ze me wel heel erg leuk vond. Ja, alleen heeft die charmantste. Nou ja, op z'n 83ste. Maar hij heeft al thuis in een groen blaadje zitten van zevenenveertig. Dus.

[00:16:59]

Euh. Maar nee was ook. Was een goed gesprek.

[00:17:02]

En wat heeft ie gezegd dat ie daar geen spijt van heeft? Nee, was een goed gesprek van de meisjes. Hij stond er wel toe en zei ik luister. De politie was er niet. Iedereen heeft de politie. Ik heb ook geen moment gewend van jou. Wil je praten? Hij wilde dat. En hij heeft gezegd wat hij gezegd heeft.

[00:17:19]

En als ie daar blij mee. Ja, da's wel een moment in z'n euh, in z'n carrière. Maar hij dacht er nu niet meer zoveel aan.

[00:17:27]

Wel bijzonder huizen dus.

[00:17:28]

Trots op twee ik. Ik vind het wel wisselen, want ik heb me ook meerdere keren in andere. Documentaires zijn in de afgelopen dertig jaar gezien. Het verhaal varieert wel soms op de herinneringen aan te halen, ook de namen door elkaar. De Balbus drieëntachtig. Ja, dan mag het ook wel, maar was Corren om eindelijk aan een goed gesprek, maar ze de. De politie kreeg toch voornamelijk de schuld aan de politici.

[00:17:50]

Daar zijn ze hier allemaal goed mee bezig. Journalisten ontdekken hier de mazen in de wet en daarna wijzen ze naar de politie. Het werd uiterst politie. Ze tegenhoudt ze ook over de rooie. Maar nu is het anders. Maar wij moeten meteen rouwen.

[00:18:01]

Het hoesje, uiteindelijk de alpaca weer de wereld in gekropen omdat die als zelfstandige films ging maken in Zuid-Amerika voor 1 of andere eco koffiebranderij hier in Bremen.

[00:18:10]

Zo commercieel als wat natuurlijk. En dan moest die promo films van maken. Ja, en toen stapte die in de trein. En toen zag hij al die mooie spullen met al die mooie opdrukken van die bepaalde wol en weet ik veel wat. En zijn oog viel op een euh, op een charmante conductrice.

[00:18:24]

Klein bier kan hier niet. Dit zijn werkelijk vazen vol gozers bier.

[00:18:30]

Proost! En is er ooit een moment in jouw leven geweest dat je denkt van ik neem het heft ook eens in eigen hand. Ik pak eens een pistool en ik grijnst, aldus Gestel. Ik bedoel dat je dreigt door te branden. Heb je er ooit een moment gehad dat je dacht van wel? Pik ik het niet langer. Ik wil ook zien, want ik ben ook een mens. Ik ben grijpmachine, pak. Ik neem ik het heft in eigen handen.

[00:18:55]

Ken je die film?

[00:18:56]

VOLENDAM Maikel Duplus Altijd aan jou denken aan mij dat je iemand in de auto ziet doorbranden in de file. Een verlaten auto slaat op het dak en dan begint zijn moeder was.

[00:19:08]

Jij hebt hetzelfde als mijn vader, 20 jaar oud. Net zoals bij vader laat je gewoon Gommer doorgaan. Wat doorgaan met banen die euh. Mijn vader vond zijn werk ook verschrikkelijk, maar had zichzelf wijsgemaakt dat ie nuttig werk deed. En ging maar door. Wat moest je anders? Lastig? Nee, maar heel veel mensen worstelen. Ik zit iedere dag in de trein. De sprinter van Uitgeest naar Amsterdam. En dat zie ik, die troosteloze levens die ik jaren ga beweren.

[00:19:40]

Dan ga je weer.

[00:19:42]

En wat zien zij als je als ze naar jou kijken? Iemand die in de eerste klas rijdt? In ieder geval. Vrijheid hoop ik dat ze zien. Optimisme ook.

[00:19:54]

Ik ben best optimistisch. Ik ben je een plaagden. Dat is wel leuk. Iemand die ziek is, plagen. Dat laatste als iemand die rond de dertig graden koorts heeft en van de trap achter nageven.

[00:20:15]

Hoewel de bus al enkele uren op de kruising staat, is er nog altijd geen direct contact geweest tussen politie en daders. Daarom pendelt fotograaf Peter Meijer nog altijd op en neer tussen de bus, met daarin de daders en de gegijzelden en de politie. Meerdere contact pogingen tussen beide partijen mislukken.

[00:20:34]

Een vanuit een raam van de bus schiet rust nog op precisie schutters van de speciale eenheid uit Nedersaksen. Hij schreeuwt Flikker op jullie.

[00:20:48]

De politie krijgt geen akkoord van de korpsleiding om de daders uit te schakelen, executie van de daders mag alleen bij acuut levensgevaar van de gijzelaars. Ik ben nog steeds ziek, maar gaan wel mee naar Jocundus auto's. Een fotograaf die wel een keer eerder hebben gesproken.

[00:21:16]

Hij was destijds zeer langdradig en ik vrees dat het dit keer niet anders zal zijn.

[00:21:21]

Ik kan het nog zo uittekenen, de man die we zo gaan we. Daar kun je echt geen drie citaten uit trekken hoor. Ja, hij is de bus binnengestapt om een foto te nemen. Nee, er had een flauwe aandoen. Ja, hij kan er een half uur over door rollebollen.

[00:21:36]

Het is niet ver rijden. We hebben met Joke Stoops afgesproken bij de bushalte waar de daders de bus kaapten. Naast de bushalte is een klein herdenkingsmonument. Hij begroette wat kinderen die hier gewoon nietsvermoedend op straat spelen, terwijl hier bij het beruchte busstation aankomen waar gek genoeg trams staan nu. Vroeger waren de bussen een rol, want nu staan de trams. Bussen staan achter de tram. Oké, goed verlopen. Niet door rood. Dat mag niet. Wilderveld. Waslijnen 54, waslaag 53.

[00:22:23]

Dus 53. Die was het. Hier zullen we voor het gevoel even 53 gaan zitten lopen, maar dat is geen vrolijk beeld. Ook de mensen die wachten op de bus niet. Ze stralen die niet echt een soort spiegel uit van dat je denkt.

[00:22:40]

We hebben er nog zin in. Maar dat komt niet door, waardoor je hoe wij eruit zien met twee van die Plop griep.

[00:22:47]

Maar zij stralen toch iets uit. Wat straalden ze daar volgens jou uit?

[00:22:53]

Troosteloosheid toch? Ongeluk? Troosteloosheid? OK. Lijn 53 verstaander in. Nou, hoe voelt dat?

[00:23:03]

Ik weet niet of was het zo'n bus? Nee, nee, nee. Was gewoon zo'n ex-schoonouders stadsbus die nu. Dat is toch ook een stadsbus? Niet?

[00:23:11]

Dat is wat moderner uit. We lopen nu een soort speelpark op met een camera, daarna een paar nadat die steen ook even kijken, niet in de Krak. Het gedenkt plaatje in het denken dan die op daguitslag namen van Gladbach, van seksscènes in seks sinds een acht, sinds een August nooit is woensdagnacht. Zeg maar dat gedenkplaten is er pas sinds een jaar of zo.

[00:23:46]

Dus was heel lang hebben ze het eigenlijk proberen weg te stoppen. Hoezo schaamte?

[00:23:52]

Gewoon schaamte dat de autoriteiten eigenlijk gewoon er een puinhoop van gemaakt hadden.

[00:23:56]

Is dit zo? Of denk je dat ik bedoelde dat je nergens zo hier een Bremen was? Echt? Dat leek helemaal nergens op. Ik zie onze. Ik zie onze afspraak uit de auto komen daarachter. Daar hebben we een haventje in het vizier. Ik heb het nu al koud.

[00:24:14]

Daar hebben we voor deze man ook alweer Johnstons. Rare jongens. Kort en krachtig.

[00:24:30]

Rustig is gefrustreerd dat de politie nog altijd niet aan hun eisen tegemoet gekomen is. Uit woede rukte hij het 9 jarige meisje weg uit de armen van haar broer Immanuel, die Shorty. Hij zet het meisje voor de deur van de bus, zakt door zijn knieën en zet het wapen tegen haar hoofd. Hij schreeuwt. Als er nu iemand komt, schiet ik hard neer.

[00:24:57]

Dit is de Gorski in de bus en oog laten vallen op de 18 jarige rechtbank medewerkster Silke Bischoff. Omdat de politie nog altijd niet reageert op de oproepen van Rusnok, besluit hij dat het tijd is om weg te rijden. Achter het stuur zit een nieuwe buschauffeur. Hij is zijn collega afgewisseld en begint ondanks de situatie gewoon aan zijn dienst. Stood Joggings Stores komt aanlopen. Jokhang was destijd fotograaf en maakte een iconische foto van angstiger gijzelaars in de bus. Ja, ik ga nu hier, ja, zegt Jochen Stols.

[00:25:40]

Hier heb ik de foto's van. De bus Contagion der Bos staan. Hier wordt diggers. Hij wijst waar je nu ook die bussen ziet staan. Lijn 53 was niet stonden te kijken naar wat er gebeurde en op een gegeven moment kwam de mogelijkheid om de bus binnen te gaan. Twee collega's liepen die kant op. Howling vindt die geen zoen. En dan voel je de druk einfach widar die daar. Ga je toch maar mee ontwennen? En als ik het niet gedaan had, dan hadden een collega van een ander beeld het wel gedaan.

[00:26:10]

Vandaar mijn vraag, maar achteraf kwam toch wel het besef familie, toen dacht ik wat heb ik gedaan? Habets dacht daar in de macht, want dit was heel erg op de grens. Een dekrant, maar die voelde ik toen niet. Nee, nee, vraag hem wat hij aantrof toen hij de bus instapte die in een bos. Dat was vreselijk, zegt hij. Ik zou bibberende mensen Van der Pak in een hoekje zetten. De twee bankbedienden verplicht het geld te tellen.

[00:26:37]

Steeds weer opnieuw om vier Noord-Afrikaan muren Asquith. Maar wie? 13:42 die Marion P.K. Doordat we niet en Marion liggen. De vriendin van Rustig liep heel zenuwachtig heen en weer met een pistool. Ze schreeuwde ook nog eens door ons. Wat doen jullie hier? Guy Waso was zo nerveus. Shgy om aan wat je drin had. Al een dipje. Ik besefte op dat moment niet wat we aan het doen waren. Ik was dan ook niet bang vragen meer te aanvaarden.

[00:27:06]

Was gewoon om pindanoten. Spirito uit de serie. Ik heb nog geprobeerd de daders te volgen toen ze wegreden, maar de snelweg was inmiddels volledig versperd door de politie, dus dat lukte niet. Daar was ik achteraf blij om, zeker met de ramp die ik bij de volgende stop heeft afgespeeld. Uitgericht aan een grote wasstraat passeert wel. Pas toen ik thuiskwam die avond, kwam het besef Mayne-Nicholls achter in Mol. Volgens mijn vrouw was ik dagenlang afwezig. Ze kon geen contact met mij krijgen.

[00:27:35]

Ik was achteraf ook niet blij met de foto en volcanic staan. Vooral omdat het de laatste was waar die ene gijzelaar levend opstond, grapt een jonge nog net. De Mały praten nog even na en kijken naar de gedenkplaats waar we bij staan ter nagedachtenis aan Clabecq. Daarna nemen we afscheid. Vier grote en en Jeanson in Holland. Ja, nou, ik stoor me hier wel aan. Ik vind het echt euh, gewoon dat je niet nadenkt en dat je gewoon in zo'n bus inloopt en met Duitsers niet goed genoeg om daar op te reageren, maar dat je gewoon een bus binnenloopt omdat je anders de foto niet hebt.

[00:28:19]

Je hebt dus helemaal geen eigen, geen eigen wil?

[00:28:23]

Nee, want je moet een foto hebben. De rest heeft ook een foto, dus ik loop maar een bus binnen. Het is een beetje en je gaat daarna nadenken en zeggen dat je nu spijt hebt. Hij was niet de enige is natuurlijk in deze situatie.

[00:28:35]

Dat is toch geen waarbij je gewoon toch in het slot. Hoezo? Wat is dit voor rare 50 met 50 journalisten? 50 journalist? En jij denkt ook dat het zo is? Dan loop alle 50 naar binnen. Dan doe ik het ook niet. Denk jij zoals ook naar binnen zijn gelopen met je camera?

[00:28:50]

Ik zie vaak in groepen dat mensen ook dingen sneller doen. Die ze als ze zijn. Hij vertelde dat hij.

[00:28:59]

Hij was op de redactie. Die chef zei letterlijk tegen de. Als je geen foto maakt dat je net zo goed wakker kunnen worden. Dus hij heeft helemaal geen innerlijke kompas. Dat stoort me. Ik bedoel je loopt in een bus, bieden we een gijzeling gaande is. Hij was nog niks veranderd vergeleken met de vorige keer.

[00:29:29]

Werkelijk alles is hier kapot in deze wijk. Hier ligt de wc van plastic, je kapotte auto, koffie slurpende mensen, rokende mensen, heel veel. Normaal klaag ik nooit, maar nu was het zo steenkoud in combinatie met die griep. Dat zorgt bij mij wel voor een beetje gedrag. En dan olijke wolken die er even lekker voor gaat staan.

[00:30:09]

Wie ooit dacht iets over mij had, hallo, onder de wolken, had ik over hem. Dit is de gijzeling van Clabecq, het verhaal van een Duitse bank, gijzeling door mij. Marcel van Roosmalen en hoe groot ze een podcast voor BNN, VARA en VPRO Radio 1. In aflevering 4 van De gijzeling van Glabbeek. Hij was net een paar seconden te laat bij de bus. Bond op de deur van inpandig. En toen viel het schot. Natuurlijk zijn die anderen die opgesteld stonden.

[00:31:00]

Die konden vluchten en die heb ik opgevangen. En waren die er ook toe slecht? Die waren zeker maar heel wat, uiteraard heel emotioneel. Heb je genoten van deze podcast? Luister dan ook eens naar Het Verloren Hoofd, waarin wij, Nienke Zoet Brood en Mathijs de Groot op zoek gaan naar een verloren hoofd van een Indonesische vrijheidsstrijder.

[00:31:32]

Al snel raken verstrikt in een wereld van lichaamsdelen, prinsessen en twijfelachtige spelregels. Je vindt het verloren hoofd in je favoriete podcast op.