Happy Scribe Logo

Transcript

Proofread by 0 readers
[00:00:00]

Toen keek ik weer op het uur stond de koningin vormen, dus het was een soort drietrapsraket van hele rare dingetjes. Die hofdame die de saté prikker uit Josan de mond. En toen de koningin.

[00:00:08]

Hallo lieve mensen, welkom wij in de kop van een podcast waarin cabaretiers van het BNN VARA radioprogramma Spijkers met Koppen in gesprek gaan met hun grote inspiratiebron uit de cabaret wereld. In deze aflevering gaat Aaron Elstak op tournee.

[00:00:21]

Sanne Wallis de Vries langs bijzondere momenten uit haar carrière. Dit is in de kop van. Ik zit hier met iemand die mij heel erg inspireert op het gebied van Cabaretten, namelijk actrice, cabaretière en voorvechtster van cultuur in crisistijd Sanne Wallis de Vries. Wij mochten van Spijkers onze inspiratiebronnen kiezen om te interviewen en euh, ik mag met Sanne Wallis in gesprek. Vandaag Sano is er nou.

[00:00:58]

Uhm, het gaat wel goed. Euh, ik ben gezond en ik heb mijn benen nog.

[00:01:07]

Het zijn rare tijden. Ik weet niet hoe actueel deze podcast gaat zijn, maar we zitten natuurlijk in een zenuwachtig tijdvak. Ja nu ja. Er zit nu misschien even melden dat nog niet duidelijk is of Bayern of Trump gaat. Nee dus. Wij zitten hier met M met een B met met met flinke spanning die ja mensen als ze dit zien al lang niet meer hebben. Dan weten ze of het. En ja, dan is de champagne al open of juist niet.

[00:01:30]

Ja dus dat is een beetje raar en dat voel ik wel echt. In mijn wezen zal ik maar zeggen dat dat nu gaande is. En ik vrees het ergste. Maar ik hoop, ik hoop. Ik hoop dat Bayern wint. Ja, daar ben ik heel erg in geweest en dat overheerst wel een beetje. Vandaag moet ik zeggen dat snap ik, snap ik. Dat hebben we. Zo ben ik ook een beetje opgestaan. Ik ben eigenlijk blij dat wij dit gesprek gaan hebben, want dat zorgt voor afleiding.

[00:01:50]

Kunnen er toch niks aan doen? Precies. We gaan het hebben over euh, over je carrière en over allerlei dingen die ik van je wil weten. En dat doen we aan de hand van verschillende fragmenten. Sommigen zijn uitgekozen door de redactie en anderen heb ik mogen uitkiezen. En dat is bijvoorbeeld dit eerste fragmentje. Frank meete heb ik dan zelf uitkozen. Vond ik zelf wel erg leuk en we gaan even luisteren.

[00:02:13]

Ik was een keer met Jetske Jitske, die was toen jarig en het nichtje van Jetske die Waterhoek. Ik ook. En het nichtje van cheats Kenny Hite, Jetske, ik zeg maar wat ik vind gewoon leuk om zat te praten en ze kamer weer helemaal door.

[00:02:37]

Ik vind het gewoon leuk om zo te praten. Dat vind ik. Dit is voor mij een heel, heel kenmerkend fragment voor jou. Althans het is euh. Het is een fragment dat ik dat dat in mijn jeugd voor mij echt het beeld van cabarets heeft gevormd. O ja, ja, dus ik vind jou dus om nou om te om te zeggen dat jij mijn jeugd bent. Zou net te groot zijn, maar zit er niet ver van. Zit er niet ver vandaan als je hipster bijtekende.

[00:03:01]

Knetter snoep. Nee, dan heb je wel zo'n beetje plaatje van mijn jeugd. Uhm, maar dit. Dit is. Dit is. Dit is een fragment dat. Ik wist wel al dat dat er zoiets als theater bestond omdat dat heel leuk vond, maar dat er ook een een manier van theater maken was op je in je eentje kon gaan staan en echt kon zeggen vind ik gewoon leuk om zo te praten en dat. En dat. En dat je daarmee dus echt zo'n sympathie van de mensen vindt dat ze gewoon een avond voor je willen betalen.

[00:03:25]

Dat vond ik heel bijzonder dat jij dat kan maken, dat je dat kan maken gewoon zeg. Ik vind gewoon leuk om zo te praten, gewoon echt je. Is bij jou volgens mij ook altijd geweest dat je gewoon t. Het lijkt het ogenschijnlijk al je gedachten maar gewoon roept terwijl zit ongetwijfeld heel veel denkwerk achter ons. Hoe? Hoe gaat het? Hoe gaat dat nou?

[00:03:44]

Dit is. Euh. Uit de derde show die ik met Selma Susanna maakte. En ik maakte die shows echt met haar. Dus het was niet zo dat ik allemaal teksten schreef en dat zei mij dan regisseerden vanaf een stoeltje. Maar wij gingen echt eerst praten over wat voor tijd is dit? Hoe gaat het met je? Waar sta je? Ontzettend fijn om zo te werken trouwens. Echt heerlijk. En uhm, ik weet nog dat we in Alphen aan den Rijn waar ik doe wat toevallig mijn hometown is.

[00:04:09]

Dat we daar aan het mom de voorstelling aan het monteren waren en dat het ging wel goed. Ik had net soep en zin gemaakt en er zat Foxtrot nog tussen die musical. Dit is stuk.

[00:04:18]

Dit is stuk en ik had voor t eerst ook twee muzikanten mee. En het ging eigenlijk best wel stroef. Allemaal eigenlijk voor het eerst. De soep was een soort van organisch ontstaan. ZINN was ook hard werken, wel met Shenouda. Groot had ik als co-regisseur. En het was ook allemaal met wel nemen van Selma en dat dat. Dat we het allemaal wel was had allemaal geresulteerd. Hoe zwaar het ook af en toe was. Maar het had geresulteerd in goede shows.

[00:04:40]

Ja, en volgens de Volkskrant lag ik op koers met die tweede, dus ik dacht echt dat ik weet je wel. Ik ben goed bezig en toen bij stuk, wilde ik gewoon heel graag weer een solo maken. Nadat ik had meegedaan aan de musical Foxtrot. En ik wilde graag maar met die twee muzikanten. Er was ik heel blij mee. Maar dat boterde allemaal niet zo goed tussen die twee. En het was gewoon niet het feest zoals ik het kende om het te maken.

[00:05:02]

En toen waren we in Alphen aan het monteren dus. En toen weet ik nog dat we daar. En dat betekent dan dat je gewoon twee of drie dagen daar zit en de tijd neemt om alle stukken ofwel technisch of inhoudelijk goed te krijgen. Weet je waar je bent? Nog een paar voorstellingen van de première af. En toen uhm, kwamen we hier op. Want het weet niet hetzelfde. En ik zaten ook in die zaal en het voelde zowaar allemaal.

[00:05:23]

En euh, ik had hiervoor. Ik weet niet meer wat hier voor zat, maar op een gegeven moment ja, zal dat dan toch? En toen zei Selma die zei tegen mij nou, praat maar gewoon even door. Kijk maar wat er komt zeg ik. Nou ga ik even door, want ik ben gewoon lekker om zo te praten. Vind ik leuk om zo iemand te praten. En dat is ook echt zo. Ik vind het echt heel leuk en dat doe ik mezelf ook goed.

[00:05:43]

En een knappe ben, ik moet daar een paar keer bij bedenken. Maar na morgenavond Ravenshout doorpraten, kik wat er allemaal komt. Nou. En het was. Het was net alsof er opeens zo'n fontein openging van allemaal gefrustreerde blijft. Ja, het was een soort ontlading van meligheid en onzin. En het ging maar door. En toen hebben natuurlijk wel later een beetje beter gemaakt, want het eindigt dan ook met euh. Dat was ook een klein bijbaantje.

[00:06:05]

En euh, die had geen bijna mee. Nou dan ook alsof ik het ter plekke gloom. Maar ik vind gewoon leuk op. Ik zeg maar wat het gaat. Ja, het gaat maar door. En inderdaad hoor. En het leuke vond ik zelf aan dit te spelen. Dat was ook op een moment in de show dat je gewoon weet van. Ik heb het publiek voor me gewonnen of niet, maar dan moet je het. Dan moest ik wel heel slecht spelen, want dit was na een uur ofzo.

[00:06:26]

En dan wist ik gewoon ik kan dit maken bij deze zaak en ik kan eigenlijk nog langer doorgaan. En het leukste vond ik dan om echt net te doen alsof ik ter plekke verzon. Die had geen benen meer. Nou dat net zo goed ze haar kunnen zijn of ze weet ik veel. Ze arme Audi had die trouwens ook niet en hij had ook geen hoofd meer en daarom werd ie ook wel Romke genoemd. Nou en mensen lagen helemaal onder de stoelen met eigenlijk inderdaad totale onzin.

[00:06:48]

Ja, dat dat. Dat is toch maar ja, het is natuurlijk wel. Volgens mij zit de humor. Als je het dan moet gaan ontleden, dan zit het erin dat je er gewoon ook de onzin dat je inderdaad een kaartje hebt betaald en dat je in iemand zit te kijken die maar wat zegt. Dat is natuurlijk eigenlijk al debiel en absurd. En dan ook nog eens zo'n verhaal. Weet je wel, waar slaat het op? Waar ben ik in beland?

[00:07:08]

Volgens mij is dat zo'n soort gedachten bij het publiek. Volgens mij is dat het succes van dit nummer.

[00:07:13]

Zo ja zeggen, dat kan ik me voorstellen dat je op een gegeven moment heb je. Dan heb je zo'n sympathie. Ben je zo? Ben je zo'n lacht terechtgekomen dat je misschien kan geloven dat je niet meer weet dat mensen niet meer. We weten eigenlijk waarom ze niet dat zijn is te lachen en tegelijk leuk met je op dat moment precies. En dat is eigenlijk de staat waarin je volgens mij je publiek moet brengen. Dus je moet zorgen, ook als je standup doet, wat misschien soms maar tien minuten duurt.

[00:07:36]

Dat je dan dus relatief gezien binnen twee minuten of vier minuten het publiek daar hebt van. Ze weet eigenlijk niet meer precies, maar ze gaan in ieder geval helemaal met je mee. Ze zitten in jouw denkwereld.

[00:07:47]

Ja, dat lukt je nu al bijna. Hoe leven zin? Nou, ik heb dankzij jullie een fragment teruggekeken van het Leids Cabaret Festival dat Wonnink in 96. Dus ik doe het met een beetje smokkelen van bijna 25 jaar 25 jaar. Ik was vijfentwintig toen ik dat festival won en ik word aanstaande februari vijftig. Dus ja, toen was het mijn vak.

[00:08:08]

Zit helemaal je. Wil je Diana? Dat je je grootse jubileum? Ja, waar ik je gigantische jubileumshow in. Euh, we hebben er allemaal toeters en bellen.

[00:08:18]

Niemand die er ook maar wat voor hengel over heeft uitgegooid. Niemand. Ja, je moet het allemaal helemaal zelf doen, want ik won ook in februari. Volgens mij was ik die week ook vijfentwintig geworden. Dat was ook toen 18 februari week, waarin het Leids Cabaret Festival was.

[00:08:33]

Oké ja, maar niemand heeft nog enig ballonnetje opgelaten.

[00:08:37]

Ongelooflijk. Ongelooflijk. Nou, dan moet je eens opletten. Na dagen na deze uitzending staat je telefoon roodgloeiend. Nu we toch over het Leids cabaretfestival hebben. In 19 vijfennegentig deed je mee met Sulfide en een jaar later is je nog een keer mee solo. En toen won je. En daar hebben we het volgende fragment van.

[00:08:59]

Heb ik nog drie woordjes. Fijn dus jij. Klein fin de siècle hebben we al een keer meegemaakt.

[00:09:06]

Gaan we even kijken?

[00:09:07]

Honderd jaar geleden, na een gevoel van vervreemding, omdat de mens vervreemd was van zijn basis door de technologie die niet zelf had voortgebracht? Tegelijk een angst voor die toekomst. Heel onzeker. Kijken we even.

[00:09:26]

Maken we even die boog. Kijken we honderd jaar verder. 1996. Diezelfde gevoelens.

[00:09:32]

Maar Uranus en Aquarius. Wat betekent dat ene woordje spiritualiteit? Dus er is meer tussen hemel en aarde dan de materiële zaken?

[00:09:45]

Heb ik twee raampjes Pocahontas, prinses Irene was 25 jaar en en hoe. In in. In hoeverre was je? Euh. Was je al bewust van wat je aan het doen was? Hoe? Hoe had je hier naartoe? GE werkt? Uhm, nou, het was best gek eigenlijk dat ik nog een keer mee ging doen. Al was het voor mij volkomen logisch, want ik wilde ontzettend graag. Euh, gewoon dit doen. Ik wilde. Ik voelde aan alles van dit is euh, de tijd dat momentum.

[00:10:13]

Ja, ik had al een paar jaar les van Selma Susanna kleinkunst lessen en er was ik eigenlijk vanaf les. Bleek dat ik heel makkelijk kon praten op het podium. Dat kan ik nu echt wel rustig over mezelf zeggen. Dat ik dat zij zei ook al vrij snel van ik ruik talent, kruip bloed, heeft ze wel eens gezegd. Ja, en ze had me ook gesuggereerd om naar de Kleinkunstacademie te gaan. Ik heb daar ook geïrriteerd en afgewezen.

[00:10:34]

En toen zei Selma. Euh, dan doen we toch zelf? Dat was in 1991. Was dat. Noem het toch gewoon zelf? Of 92? Ja, en dat vond ik toen heel gek. Want ik dacht hij. Als je het vak in wil moet je toch een opleiding volgen. En euh. Maar zij heeft uiteindelijk de eigen opleiding opgericht en ik met haar en met nog een aantal leerlingen. En dat heette toen nog Stem.

[00:10:53]

Ben je ook daar komen als we nog iets verder terug? Ik geloof daar dan de leeuw.

[00:10:57]

Ik studeerde in Amsterdam en euh, ik. Ik had al twee jaar bij Crea. Wat toen nog? Dat is nog steeds zo, de culturele organisatie van de Universiteit van Amsterdam. Die boden allerlei cursussen aan. Echt van beeldhouwen. Monumentenzorg, zou ik maar zeggen, tot tot kleinkunst. En het erge was dat ik niet precies wist wat kleinkunst was, maar ik wilde eigenlijk actrice worden. Ik had ook op de middelbare school al gearriveerd in Maastricht. Nou, dan werd ik ook af.

[00:11:22]

Altijd wel met je. We zien je talent, maar weet je wat ze dat altijd een soort maar. En dat was in Maastricht. Was ik nog eigenlijk te jong? Was ik 17, zeiden ze later. In Arnhem heb ik geïrriteerd. En daar zeiden ze ja, het was ik ook heel ver gekomen. En toen heeft trouwens een man gezegd Peter Sonneveld. Die zei je moet bedenken of euh, jij wilde uitvoeren van andermans ideeën wil zijn. Ja, want hij zei je hebt zoveel ideeën.

[00:11:45]

Nou, dat vond ik ontzettend fijn. Dus ik vond het verschrikkelijk dat ik werd afgewezen. Wat met name Arnhem dacht ik heb hier, hier pas ik. Ja, en ik vond het acteren gewoon heel erg leuk. En maar ik werd ook altijd grappig gevonden. Dus mensen zaten vaak te lachen als ik iets moest doen. Terwijl ik dacht ja, ik meen t echt heel serieus en dramatisch. En ik hoop echt dat jullie gaan huilen van ontroering. Maar dat had ik als kind altijd verteld.

[00:12:05]

Mijn moeder ook nog wel eens gierend met kerst. Dat kan ze nu rustig doen, want ik. Ik zit al lang. Ik ben al lang comedian geworden, maar die kan dan zeggen dat ik echt kon zeggen niemand begrijpt mij. Weet je wel als jongste van het gezin en dat zij dan ook allemaal probeerden te verbergen omdat. Maar daarvoor moesten ze altijd vaak om me lachen als ik zei wat ik echt. Vondt of als ik heel serieus was. Jullie begrijpen het me niet.

[00:12:27]

O ja, euh. En overigens zegt mijn moeder dan ik begrijp je heel goed. Maar dat begreep jij dan weer niet. Maar goed, dat blijft tussen ons weten. Dat is een ding, dat nog steeds. Maar ik wilde dus eigenlijk echt actrice zijn. Toen ben ik maar net zoals elke afgewezen acteur in spe theaterwetenschappen gaan studeren. En toen ben je uiteindelijk hier. Euh. Of nou ja, uiteindelijk niet heel.

[00:12:47]

Niet zo heel veel later, een paar jaar na de Selmer, was de eerste docent op Crea die ook een vervolgcursus de aanmaakten. En na het derde jaar zei ze Ik ga gewoon voor mezelf of na een paar jaar. Ik ga voor mezelf een schooltje beginnen, dus ik ga weg onder de paraplu van Crea. En die is toen met een paar leerlingen waaronder Ik is de stem begonnen. Maar ik heb toen wel nog in Crea So Viète gedaan, dus dat was echt ook zo'n soort productiejaar van.

[00:13:08]

Ga maar een voorstelling maken met z'n drieën. Ja, daar zijn we mee naar het Leidse gegaan. En daarna zei zij je moet eigenlijk gewoon nu solo. Ja, en dat wilde ik ook graag. Dus het was heel organisch, groeide ik toe. En oh ja, en toen zat ik inmiddels bij Comedy Train. Ja, daar was ik een vijfennegentig aangenomen. Dus toen, in februari 96, had ik een jaar achter de rug waarin ik met Comedy Train heel veel had gespeeld en mijn eigen solo had ontwikkeld.

[00:13:29]

En dat da ja, dat culmineerde in die overwinning denk ik. Ja dus ik had. Ik was al best wel lang bezig met technische lessen nemen en ook dus in de praktijk op mijn bek gaan en mijn eigen materiaal schrijven.

[00:13:40]

En zo ben je daar heel eigenlijk heel organisch. Ja, dat vroeger. Ja en toen kwam ik zat ik bij. De laatste tien hadden ze. Zo deden ze dat in die week. En toen bij de laatste vijf en toen bij de laatste drie. En ik weet nog dat ik euh wakker werd, schoot volgens mij van vrijdag op zaterdag dus de. De nacht voor de finale en dacht ik ga winnen. Opeens wist ik het. Soms kan dat, soms zonder enige kans dat je gewoon voelt.

[00:14:04]

Ik Ja. Ik zag dat ik dacht ik ging alle scenario's af van stel nou dat, want ik wist ook weer toen ik het zag. Dat associatie tralala was het groepje. En dan ben ik alleen een naam kwijt van die andere finalist. Het was een mopperende Amsterdam, maar heel grappig trouwens. En ik dacht op stel dat die winnen. Nee, dit zijn geen winnaars, stelt Het Heivinken. Kunnen ze niet? Dan ga ik winnen. Ik wist het gewoon.

[00:14:24]

Ik dacht maar ja, toen had ik euh. Maar de finale gespeeld. En dat was een hele serieuze zaal met allemaal hotemetoten, weet je ook. Jack Spijkerman was er en allemaal impresariaat er natuurlijk. En die zaten gewoon. Ja en die zaten. Euh ja, t is de de founder van deze podcast. Uhm, maar die kwam. Nou, dat was voor ons natuurlijk de Holi Spijkerman. Weet je wel, die zegt Staelens. Wij waren allemaal extra zenuwachtig en al die impresariaat en die dan eventueel gingen kijken of ze in jou geïnteresseerd waren.

[00:14:50]

Maar die waren natuurlijk zoveel gewend. En de hele week hadden er studenten en vrienden in de zaal gezeten, dus er werd ontzettend gelachen. Wat je was? Je was eigenlijk al gewend geraakt aan het normale. Ik dacht niet ik heb het in de pocket, maar ik dacht wel oké, dan ga ik vanavond weer dat doen. Dat dat ook iets anders. En toen was het best wel relatief stil. En ik liep af en ik dacht na dit is een verloren zaak.

[00:15:08]

Dit gaat. Dit wordt hem niet. Ik ga niet winnen, laat maar zitten en toen ben ik heel veel bier gaan drinken. Ja, ik heb ook het gastoptreden van Vincent Bijlo niet meegekregen.

[00:15:16]

Je hebt het en je hebt je je optreden wel gedronken. Ja, uhm en de anderen. Hoe gingen die nou?

[00:15:21]

Die zeiden ook dat het minder ging, maar dat geloofde ik. Dat boeide me eigenlijk niet meer. Tegen die tijd was dat al goud. Ja en toen euh. Maar toen ging euh. Toen zat ik op zo'n stoeltje in de coulissen. En volgens mij zat Diederik van Vleuten naast me. Die was daar ook, want die was er aan verbonden qua coaching aan het Leids. En toen ging Jan Gross die ging voorlezen, de Allers juryrapport. En toen begon de hoop weer te groeien.

[00:15:40]

Maar ik zat toch wel vrij verslagen op een stoeltje. En toen zei die mijn naam en ik weet nog dat ik ze heel langzaam opkeek en dat Diederik mij toen aan een arm zo omhoog heeft geduwd van het podium op. Kom op en dus het was toch een soort droom. Toch nog die uitkwam op het laatst.

[00:15:53]

En toen wel heel mooie verhalen, zoals over een W. Je bouwt de spanning op en dan Orta. Heel even heel veel bier drinken en dan toch toch? Ja toch? En toen ook nog de publieksprijs erachteraan. Dus ik had de jury en de publieksprijs.

[00:16:07]

U hoort het nog maar even. Euh, en toen en toen en toen. Nou, toen won je. En toen? Hoe is het? Toen snapte ik. Ik weet ik. Ik stond in 2013 in Cameretten en dat was maar ik heb de halve finale maar gehaald. Maar toen, euh. Euh. Toen zat mijn impresario in de zaal en toen ging het meteen. BAM. Als ik knetter eigenlijk eigenlijk te snel achter. Oh ja, zie ook hoe.

[00:16:29]

Hoe was dat bij jou?

[00:16:30]

Je won. En toen? Want toen was je bv. Was je goed geboren eigenlijk?

[00:16:34]

Euh ja, ik wandelen en euh, het was wel zo dat ik een programma had gemaakt. Uh, wat best theatraal was en waarbij je goed moest opletten. Dus het was absoluut niet een halfuur standup comedian grappen afvuren. Het was echt euh. Ja hè? Het was ook om te lachen.

[00:16:49]

Let we hebben nu net een stukje gehoord ging en dat is natuurlijk heel erg een reactie op die tijd waarin inderdaad Pocahontas en het bovennatuurlijke naar Jomanda was. Een ding. Euh, spiritualiteit was sowieso. Opeens begon dat door te sijpelen als iets wat wat we eigenlijk in het dagelijkse zouden moeten omarmen. En andere mensen gruwde daar weer van. Maar dat speelde heel erg. Dat soort mensen die zo praten van even twee raampjes even dicht. Ik zeg het even apart dit parkeren geven en luisteren naar je gevoel.

[00:17:15]

En euh, dat dat wat wij nu allemaal voorkomen of normaal of wat al weer zestien golven heeft gehad. Dat was toen een soort van nieuw ja en. Studeerde toen nog culturele studies, want ik had toch maar weer een studie opgepakt en daar hadden we het fin de siècle behandeld uit de 19de eeuw en ik vond het heel interessant hoe. Er werd ook gezegd de gekte van een eeuw balde zich eigenlijk samen. En dat de laatste tien jaar. Ja, euh.

[00:17:38]

En toen had ik steeds die parallel naar de jaren negentig, want dat is nu volgens mij ook weer aan de gang. Weet je het? Het is een soort gekte die ik heerlijk vond, maar die ook af en toe euh, de band uitspringt. Of zeg je dat? Ja ja, ik meende dat aan te voelen met mijn Antunes en euh. En ik weet ook nog dat Zijlma zijn, want ik studeerde ook met dit programma. Af en toe zei ze Je bent eigenlijk een kunstenaar en ik begreep dat toen niet zo goed.

[00:18:00]

Ik heb dat maar als compliment zo. Dank je. Beetje vaag vond ik. Euh. Ik begreep het niet helemaal. En later heb ik wel eens gedacht. En zeker nu als ik terugkijk dan is het net of ik naar iemand anders kijken of naar mijn kind ofzo. En dan denk ik ik. Ik ben en eigenlijk ben ik een kunstenaar die de voelsprieten uit heeft en altijd iets wil doen met wat leeft er nu? Weet je wel waar gaan?

[00:18:21]

Waar gaat het heen? Wat zijn de bewegingen in de maatschappij zo eigenlijk?

[00:18:26]

Het zijn wel altijd terugkerende, echter echter heel wat essentiële elementen in jouw. Het interesseert mij echt heel erg. Weet je wel. En ik? Ik heb er. Ben er wel na, want dit. Ik dus eigenlijk complimenten aan de jury dat ze mij hebben laten winnen. Want het was best en het was. Ze hadden ook voor jou. Het is zo erg dat ik die namen allemaal niet meer weet. En volgens mij is je ook overleden. Die man die ook die solo solist uit de finale.

[00:18:48]

Dat was echt. Als je hem inhuurt dan wordt het lachen geblazen. Weet je wel. En ik begon daarna aan een aan een tour met optredens waar mensen af en toe echt als kippen naar het onweer zaten te kijken. Wat is dit? Nou ja, sloeg het wel eens helemaal dood? O ja, ja, regelmatig ja. Maar ik was wel. Dat was dan mijn geluk. Ik was aan stand upcomedy begonnen en daar kon ik niet anders dan dat ik grappen moest gaan maken.

[00:19:09]

Ja, wat eigenlijk niet goed bij me paste, omdat ik dus wat. Eigenlijk is dit half uurtje van het Leids een prachtig geconserveerd, hard aan gewerkt, goed aangeschreven met de volgorde gehusseld. Nieuwe stukken gemaakt speciaal voor het festival, want ik wilde winnen. Ik wilde heel graag het vak in, maar ik had natuurlijk een ja of nee natuurlijk. Maar ik denk. Achteraf gezien was ik een soort van nieuw. Wat ik deed was redelijk nieuw. En dat moest ik echt veroveren.

[00:19:33]

Dus mensen moesten naar me komen kijken en dan maar bepalen of ze mij trokken of niet.

[00:19:38]

En nog steeds heb je. Euh. IS is is de tijdsgeest. Nu is altijd de rode draad in in wat je in wat je maakt. Je hebt altijd euh. Je hebt je hebt altijd controle over wat. Wat me opvalt aan die mensen of wat er nu een trend is. Of dit soort uitspraken en wat ik je. Wat ik de laatste in in je laatste programma's ook. Vaak hoor ik o. Ik ben zo'n vrouw geworden die oh ja, dat je euh, dat je juist dat waar je wou.

[00:20:03]

Dat vertel je iets over dat je een hekel had aan een bepaald gedrag ofzo en dat je zelf merkx. Ik ben een vrouw met zulke gebaren of zulke uitdrukkingen of die dit soort dingen zeggen. Ja, dat is altijd je bent altijd de tijd. Euh, je hebt altijd een soort beeld van de tijd willen schetsen. Ja blijkbaar. Ja ja, voor nu even door. Want we hebben nu over de prachtige grote thema's in je euh, in je shows gehad.

[00:20:26]

En nou de wilde ik het eens hebben over iets wat wat er nou ja, ogenschijnlijk totaal tegenover staat, maar misschien wel helemaal niet. Namelijk het spelen van typetjes.

[00:20:35]

Nou, het was bijzonder boeiend. Ik denk alleen dat het al een horrortackle klus wordt. Ja, vertel mij wat. Als het een eitje was geweest, dan had ik het al lang aan Willem-Alexander overgedragen. Maar ik dacht met uw ervaring ik ga toch even bij u langs voor pak tips en tricks tips. Dat doe ik niet aan. En Trix, die hebben jullie eigenhandig uit de formatie. GE kijkt dus goedemiddag. Majesteits Prenzlau. Bent u nou zelf een japon voor Prinsjesdag aan het maken?

[00:20:59]

Natuurlijk. Ik heb geen fluit te doen. Hetzelfde tuig wat jou volgende week uitzwaaien is. Mij gedegradeerd tot de lintjes, knippen tot koekhappen, de folklore.

[00:21:11]

Leuk om dit te zien. Ja, ik wilde de vragen. Heb je dit hè? Zie je dit soort dingen nog wel eens? Nee. Nou ja, ik nee. Ik ga niet naar mezelf zitten terugkijken. Dat zou misschien wel eens goed zijn ook. Maar nee, ik heb deze toen gedraaid en euh, één keer gezien en één keer gezien toen het uitgezonden werd en natuurlijk nooit meer terug gekomen.

[00:21:27]

Dit ben jij als een uh, als het toen nog koningin Beatrix uiteraard en Paul Groot als Gerdi Verbeet met de voorzitter spleet. Zo begint mijn hele leven al goed. Ja euh, is dat? Dat lijkt me ook. Is de. Hoe gaat dat schrijven van zo'n Dee Dee Dee Dee ligt toch ook gewoon? Nou, dit is superdeluxe geweest, want dan belde ze me. Wil je met Paul als Gerdi Verbeet Bea doen? Nou, dan hoef ik er echt helemaal niet na te denken en zeg ik meteen ja.

[00:21:54]

En dan schrijven Paul en Owned of het Jeremy Baker dat. Dat dat. Daar heb ik niet. Ik heb met de tekst weinig te maken. Oké ja, ik heb wel eens mee gehad. Volgens mij. Uh, bij en dat was bij een thema uitzending dat ik over vrouwen emancipatie. Toen heb ik gezegd dit vind ik echt zo'n rare seiner geworden. Mag dit anders? Ja, maar dat is bij hun nooit aan de orde geweest, want zij schrijven gewoon puike cijfers.

[00:22:16]

Daar heb ik niks aan toe te voegen. Ja Koefnoen was, dan hoefde ik het alleen maar uit m'n hoofd te leren en lekker te gaan spelen met Paul. Dat was echt heerlijk.

[00:22:22]

Nee in Koefnoen samen met Kopspijkers is natuurlijk ook wel even de van de grote. Dat zijn de hoogtijdagen van het vaderlandse cabarets.

[00:22:30]

Ja, dat is vooral de. Ja, da's gewoon goede kwaliteit dan. Dat is precies waar ben ik met je kwaliteitscertificaat? Heinz cabarets en mbH is natuurlijk. Euh ja, is n van jou groot? En voor de één van de grootste dingen die jij in je carrière ooit hebt gedaan? Of in ieder geval voor publiek denk ik zeker. Ja ja, ja en. Maar niet alleen Beatrix. Je hebt ze. Je hebt veel meer. Zeker in de dagen van Kopspijkers deed je uh veel meer.

[00:22:53]

Laatste heb je. Angela Merkel. Heb je goed gedaan? Wie heb je? De een noemen Laurentien jou zes? Laurentien was toen ook en met die doorlopende wenkbrauw. Dat is echt heel. Ze wel erg was. En mijn eerste was Tineke Netelenbos. O ja, dat was eventjes de ring komen. Ik heb nou Femke Halsema, daar heb ik de stem inmiddels goed van te pakken. Maar uhm, die lui, daar leek ik te weinig op.

[00:23:14]

Ik leek op Dieuwertje Blok toen ik bij Kopspijkers deed. Maar we hebben nu echt over het begin van deze eeuw. En euh, Mary Dresselhuys heb ik gedaan. Uhm, Connie Palmen was ook heel fijn. Ja, Connie Palmen die natuurlijk uit Boekenweek kwam gezeten, was op zaterdag wat op dan de opnames van het Kopspijkers graf. En dat was op dinsdag het Boekenbal geweest. En die had helemaal niet geslapen tussendoor.

[00:23:38]

Dat met een prachtig euh ja, een beetje kort. Ja, lekker kort. Pittig kon u kan.

[00:23:45]

En wat is een waa? Wat? Wat? Wat? Wat het woord typetje mag het?

[00:23:50]

Tuurlijk. Jaja. Typetje? Ja, ik vind het prima te. Het was voor mij ook a. Meestal dus in de context van een televisieprogramma, namelijk Kopspijkers. Dus het was heel fijn gekaderd altijd. Ja, het is mensen waren net als bij een voorstelling, waren lekker gemaakt door die hele. En dan op de laatste tien minuten konden wij in dat warme bad. Weet je wel. En euh, dat bedje wat gespreid was. Voor ons konden wij de de 10 minuten satyr de ring keilen, maar daar was dus ook echt drie dagen aan geschreven.

[00:24:17]

Alleen aan die 10 minuten. Dus dat zat gewoon goed in mekaar. Ja en euh. Ze begonnen net met die types. Toen ik er net bijkwam waren ze daar net mee begonnen in 2001. Volgens mij vlak nadat de Twin Towers binnengevlogen waren. En toen zat ik in de tweede of derde aflevering. Daarna? Euh, daar begonnen ze toen net mijn typetjes. Een prima woord. En ik? Euh, ja, alleen ja is mijn ding wel ik.

[00:24:44]

Ik wil eigenlijk niet nooit meer de K euh, prinses Beatrix doen. Behalve als het inderdaad zo'n soort kader heeft. Dan wil ik het doen.

[00:24:51]

Want anders. Want het is. Verder is het gewoon. Je bent er. Je bent er overheen. Dus.

[00:24:55]

Nou nee, dat niet. Maar de kopspijkers bestaat niet meer en Koefnoen ook niet. En euh ik. De TV Kantine bestaat en dat is wat zij doen. Is op een andere manier echt kwalitatief ontzettend goed. Maar hé. Het heeft niet de bijtende satire waar ik graag aan mee wilde doen. Dan word ik ook helemaal niet gevraagd om hun, dus het is helemaal geen optie.

[00:25:13]

Want wat is de manier voor een goed waa? Wat is. Wat is de Kempen? En sowieso, we hebben het nu over euh. Over en over echt persiflages. Dus dat je het over het imiteren van echt echt bekende mensen. Maar sowieso is is. Nou, ik zal je een voorbeeld van mezelf geven waarbij het niet goed ging en dat had ik zelf helemaal niet zien aankomen. Pauw en Witteman bestonden nog. En Beatrix werd 70. Geloof? Wanneer was dat?

[00:25:36]

Dat is dan in 2008 of zoiets?

[00:25:39]

En uhm toen? Uhm, vroegen ze aan mij. Wil jij een filmpjes maken? En dan gaan we deze week in aanloop naar haar verjaardag. Elke avond doen we een paar minuten filmpje van Bea wordt 70. Ja, en toen had ik Ben van der Meijde gevraagd. Ik kende ik een. Idols van Koefnoen en die kon ook heel leuk met een lange lens, dat vond ik van die heerlijke filmpjes dat je echt alsof het een paparazzo opname was, dat je een bekend iemand zag lopen.

[00:26:02]

En eigenlijk wilde ik dat dus gewoon bh die dan in de paleizen of in de woning zich voorbereid is.

[00:26:08]

Je gaat wijnproeven, die gemonteerde dingen op muziek. Inderdaad, juist ja, dat zou. Dat was mijn wens. Dus dat ze een gastenlijst had. Tien die wel, die niet, die wel. Die? Nee, nooit meer wil ik nooit meer zien aan de Alma in haar eentje. Want Claus was net overleden, dus dat was ook heel treurig. En dan in de badjas dansen, oefenen en wijnproeven en weer uitspugen alleen naar bed. Euh, indrinken.

[00:26:28]

Alvast met vrinden. De avond van tevoren. Nou, dat hadden we zo voor ons gezien. Maar ik had totaal buiten de waard gerekend. Dat het toen realiseerde. Ik me dus, want er kwam heel veel kritiek op en meteen al na de eerste avond dit kan niet. Dit is majesteitsschennis. Kwamen allemaal e-mails. Toen nog, want er was gelukkig nog niet echt sociale media. Euh, zoek mensen. Vond het absoluut niet kunnen dat ik de koningin belachelijk maakte terwijl ik dacht hé.

[00:26:51]

Ik heb jaar jarenlang Beatrix bij Kopspijkers gedaan. Maar toen belde Jack me op. Want nu ga ik weer de founding vader van Kopspijkers. Maar die belde me op en die zei het ontbrak aan het kader. Het was niet gekaderd. Je zat naar een serieuze talkshow te kijken. Opeens gingen naar een filmpje waarin het leek alsof je de koningin gewoon volslagen belachelijk maakte. De context klopte helemaal. Nee, en daar had ik me nooit gerealiseerd. En toen kreeg ik ook voor het eerst soort online haat, maar dan dus via de mail ook de taal van de pot gerukte commentaren als euh.

[00:27:19]

Je zou naast de skeletten in Auschwitz moeten gaan liggen. Ik dacht Herman, waarom?

[00:27:24]

Dat weet je wel dat jij het verband kennelijk. Even een reactie met een paar kritische noten. Daarop ja, wat nu eigenlijk normaal is? Dat mensen dat soort dingen meteen maar blaffen als ze vinden dat je iets doet wat niet kan. Maar dat was toen echt voor het eerst dat ik dat tot me door liet dringen van oh oh. Dit kan niet.

[00:27:39]

Mens niet kunnen is in inhoudelijk. Want als je m want datzelfde fragment of diezelfde dezelfde reeks fragmenten had in Koefnoen misschien heel goed gepast. Ja, maar ook iets wat inhoudelijk van kwaliteit is kan in de verkeerde context totaal. Ja, en dan zeker een stuk gaat om mensen van die van A waar mensen fan van zijn. Ja, en dat heb je. Heb je ooit iets van van van t van Van vanuit koninklijke kringen maar één keer ook echt gesproken?

[00:28:05]

Hierover ook? Ja, ja, ja ja. En wat zijn ze nou toen? Euh, kwam ze naar me toe op een euh opening van een tentoonstelling in het euh, historisch museum in Amsterdam. En toen was ik daar voor uitgenodigd. Ging over Amsterdam en de band met het koningshuis. Dat is best wel een gespannen situatie geweest. Altijd in Amsterdam is altijd rebels en anarchistisch. En de rellen ook bij het huwelijk van Bea en daar inzegening, die waren niet van de lucht.

[00:28:28]

En euh, toen hebben ze een hele tentoonstelling daarover gemaakt en toen hebben ze mij geïnterviewd. En dat kon je dus zien op een televisie in een kast. Ja dus. Euh, omdat ik daar aan mee had gewerkt. Aan die tentoonstelling werd ik uitgenodigd en de koningin zou er ook zijn. En ik was toen een paar maanden zwanger van mijn tweede kind en of best wel zwanger geloof ik ook echt wel een buik. En toen mocht ik ook niet in dezelfde zaal zitten als de koningin.

[00:28:51]

Ik werd naar een andere zaal gedelegeerd. Zoals dat gaat, maar zoals dat gaat toen. Ze zagen wij dus op een schermpje dat zei de tentoonstelling opende. En toen was er om een borrel na afloop. Dus ik stond er heel netjes met mijn drankje. En toen was ik. Het was een hele rare situatie. Dit wordt best wel een verhaal, maar goed te zien. Maar of je t erin houdt om te doen? En ik had de koningin al.

[00:29:10]

Daarvoor had ik ooit aangesproken op de Albert Cuypmarkt, want daar liep ze met een heel gevolg. En toen heb ik geroepen. Dat was dus twee jaar daarvoor ofzo. Toen riep ik koningin koningin, wat helemaal fout is volgens mij.

[00:29:23]

Want je moet zeggen excellentie ofzo. Majesteit. En eigenlijk is het raar dat ik bij haar kon komen. Iedereen had dus beider kunnen komen. Ja, en toen dacht ik zij, want toen dacht ik nog toen op de markt dacht ik nog. Zij vindt het vast heel leuk om mij te zien, want zij weet ervan. Ja, oh oh, wat zal ze dat leuk vinden dat ze mij nou eindelijk gaat ontmoeten. Haar grote imitatie ze weet je wel, ze kent Kopspijkers vast.

[00:29:46]

Ik dacht altijd zij vindt het wel leuk. Ze kan het wel waarderen. En toen was ik dus naast haar komen te lopen. Uh uh. Dit is dus een flashback binnen het verhaal van de tentoonstelling. En toen liep ik naast haar en toen keek ze me aan. En toen zag ik aan haar dat ze not amused was. Volgens haar helemaal niet leuk. Ja, dat zag ik aan die blik.

[00:30:05]

Oh, en ze lachte wel een beetje zo, maar ze keek ook heel zuur. En toen zei ik. Toen zei ze dus niks cello. En toen zei ik ja, ik ging. Totale paniek meteen, want ik dacht ze gaat me omhelzen. En dan oh, wat leuk dat ik sisal, maar dat je eindelijk de grote zangeres De Vries. En toen zei ik. Maar toen zei ik maar om de stilte op de villa. Euh, ik doe u altijd na bij Kopspijkers.

[00:30:26]

En dan heb ik wel van gehoord, zei ze toen. En ze wilde de hele tijd afronden. Het was na het afronden. Toen zei ik nog zoiets van ja, ik heb nog even overwogen of ik zou gaan vandaag. Maar ik dacht ik laat het er toch maar zelf doen. En toen was ik weg en ik zag het nog zo snijdende blikken erachteraan. Nou, dat was mijn enige vraag. Want hoe soms ze iets in je hoofd, het totaal anders.

[00:30:46]

Nee, dit was heel duidelijk.

[00:30:48]

En toen? En dan ga ik voordat er weer gemaild en gebeld gaat worden door de fotografen. Is iemand die heeft daar foto's van gemaakt? En dat doet ze dus ontzettend knap. Want die euh lacht dan heel erg naar me op die foto's. En ik ben ook aan het lachen.

[00:31:00]

Je ziet mijn man daarachter met zijn telefoontje, zou ook foto's maken van de achterkant en zie het als een prachtig, heerlijk gezellig onderonsje. Het zit, zo ziet het eruit. En toen, bij die opening van het van die tentoonstelling stond ik dus met mijn zus en mijn grote zwangere buik en een vriendin stond naast me. Susan Mathijssen die nu trouwens de muziek maakt van mijn laatste voorstelling. En toen uhm. Euh. Stond opeens de hofdame van de koningin vormen op die borrel.

[00:31:23]

En die zei de koningin euh. Wil je straks even spreken? Zeg o. En toen keek ik naar Susan. Het was heel raar moment, want die haalde toen een saté prikker uit haar mond. Maar best wel langer als ze als een soort goocheltruc ook keek naar de seks.

[00:31:36]

Wat doe jij? En toen zei ze Ja, die zat in mijn glas en toen keek ik weer open. Stond de koningin vormen. Dus het was een soort drietrapsraket van hele rare dingetjes. Die hofdame die die saté prikker uit Suzanne mond. En toen de koningin.

[00:31:46]

Het was nacht met met de gedachte aan die eerste ontmoeting dacht God ja, ik was ook al moeder en zus.

[00:31:51]

Ik was op mijn hoede, dus ik dacht ik ga niks zeggen, ik laat haar gewoon komen. Toen stond ze voor wat ze weer een beetje, maar dat doet. Ze denk ik dat ze dus iemand probeert te peilen en te praten tegelijk. Toen ging ze eerst een beetje babbelen. Nou gaat het dat en zo een tentoonstelling. Leuk! Toen zei ze week. Weet u wat ik zo gek vond aan dat moment op de markt? Dat de pers dat helemaal niet heeft opgepikt?

[00:32:14]

En nu weer, zei ze. Natuurlijk keek ze om ons heen en toen begreep ik A. Zei wél. Zij komt nu naar me toe, want zij wil dat de pers dit oppikt. Juist zij wil. Euh, tuurlijk, dat is allemaal berekend van euh. O is Sanne Wallis de Vries er nu even goed fotomoment we, zodat zij kan laten zien dat ze heus wel omgaat met de humor die erover gemaakt wordt. Weet je wel.

[00:32:35]

Het was voor haar ook nu weer continent oppikt. Ze stond echt bijna te gillen van. Laat iemand dit wel. En ik stond maar de hele tijd te denken ik. Ik ga alleen maar met haar mee. Ik ga niks om welgevallig, zeggen ze. Ik zei ja, da's gek. Ja, maar dus even voor de duidelijkheid ja, er zijn wel foto's van de op de markt gemaakt, maar die zijn gewoon niet in de pers verschenen. Uhm.

[00:32:56]

Dat zeg ik maar even, want anders gaan mensen weer mailen van daar zijn foto's van. En uhm, toen moest hij dus afronden, want het was niet gelukt het persmoment voor haar. En toen zei ze nog even ken ik uw vader. Nou, ik was. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik zei ik weet het niet. Ik weet niet wat ik allemaal thuisverdediger nee en zei ze is wel het hetzelfde geboortejaar en heeft ook een leider gestudeerd.

[00:33:16]

Misschien doelde ze daarop of ze doelde op Gerard Wallis de Vries, die niet mijn vader is, maar wel enigszins bekend is. Ja, want die staatssecretaris geweest en voorzitter van de AVRO. Dus het zou kunnen dat ze hem bedoelde. Maar ik. Ik zal het nooit weten, want ik durfde niet goed te antwoorden. En toen zei ze nog. Hoelang gaat u daar nog mee door? En pas op de fiets begreep ik dat ze bedoelde met het imiteren van mij.

[00:33:37]

Maar ik dacht dat ze bedoelde met theatervoorstellingen maken, want ik had al heel lang.

[00:33:42]

Ik had er heel lang al niet Beatrix nagedaan en ik was zwanger en ik was in de war. En ik had het ook warm en met pent. Die was afgezakt en dat kon zij niet zien. Maar ik voelde hoe mijn dijen tegen mekaar plakten. En die stok die net uit de mond van Suzan was gekomen. En ik dacht alleen maar ik wil naar mijn moeder. Ik, jouw hele, zijn al zo lang als de artiesten met leven. Weet je wel wat bedoelt?

[00:34:04]

Ik begrijp gewoon niet wat ze bedoelde. En toen dacht ik dat zeg ik nou voorlopig even niet en ik weet zo naar mijn buik. Maar ik denk dat ik als het baby'tje er is dat ik nou augustus. Volgend jaar ga ik wel weer een triootje. En toen keek ze me aan. Nou, ze hebben gegeven bij Toet. Dat was alleen maar geknetter in de lucht van misverstanden. En toen heeft ze zich teruggetrokken, heeft ze zich vriendelijk lachend.

[00:34:23]

En toen ben ik naar huis gegaan. En toen kwam ik thuis. Toen zei ik tegen Man O. Ze bedoelt natuurlijk met haar imiteren. En toen zij die schrijft er een brief heb ik nooit gedaan, had ik moeten doen. Hij zij schrijft er een brief nu. Je snapt het nu. Schrijf een brief van u bedoelt natuurlijk met u nadoen. Weet je wel van? Eigenlijk wilde ik zeggen ik wil dat nooit meer doen, want bij Kopspijkers was het goed en ik ben later wel eens mee op mijn snufferd gevallen.

[00:34:45]

Dus eigenlijk wil ik dat niet meer. Tenzij het echt smaakvol en. Maar dat heb ik nooit gedaan. Dat zou ik alsnog kunnen doen.

[00:34:50]

Want ik kan me voorstellen dat zij nu, zeker nu ze weer helemaal prinses is, dat eigenlijk ook komt dan de constante spanning nog leeft.

[00:34:57]

Dat gaat de grote Sanne en mij weer eens nadoen. Gaat dat ooit zo? Ja, met haar hele hele programma over mij. Ja, daar komen we bij. Een onderwerp bakken waar ik het heel graag met jou over wil hebben. Je was bij, je, was bij cultuur en de actie was een heel goed initiatief. Deze zo. Nou ja, wanneer was het in juni ongeveer? Uhm, een soort doorlopend euh talkshow gebeuren waarbij cultuur makers om en om aanschoven om te vertellen hoe zij de couronne situatie ervoeren.

[00:35:28]

En jij had. Jij kwam als Angela Merkel praten en je had een lied Uh ge right aan Ingrid van Engelshoven en aan Rutte en aan Rutte. Uhm over. Kijk eens naar hoe wij het in Duitsland doen en dat klonk zo, oordeelt columnist.

[00:35:54]

Ingrid kijkt naar Duitsland, kijkt naar Duitsland, kijkt naar mij hoe wij de crisis bestrijden. Dat is geen spielerei. Dat is met iets precisie uitgedacht om de balans met Visie Ingrid juist bij muziektheater, technische beroepen, publiek fijne in Holland zo. Ze zijn de laatsten die dit mogen. En tot die tijd zijn jullie met het vooruitzicht in Sla jij nu in de wind met een kookprogramma op je af. Doe je ogen om een parkiet.

[00:36:25]

Sowieso vind ik dit heel goed geschreven. Ik vind het echt zo, vindt het echter. Dit vind ik dus echt kwaliteits satire. Euh. Heeft behoeft nog even een klein beetje een klein beetje introductie. Want toevallig hadden wij euh, die dag hadden wij per e-mail Jenneke contact gehad over euh, over jouw actie, red. De kleine theaters. Daarvoor zat je hier ook. Je had dit lied geschreven en je zou dit vanavond gaan zingen. En toevallig had ik jou terug gemaild.

[00:36:51]

Ik zit. Euh, ik. Ik ben dan ook vanavond. Uhm. En meteen daarna? Nee, toch niet, want ze hadden mij afgebeld. Ik zou naar jou komen, want ineens kon van Engels. Ingrid van Engelshoven van de culturele sector. Zou toch komen. En als de minister komt dan? Die is natuurlijk veel belangrijker dan ik. Ja dus. Euh. Uhm dus. Ze vroegen mij kun je me? Kun je volgende? Kun je de volgende dag komen?

[00:37:14]

En Ingrid was er dus ineens ja na jou? Ja en dit nummer. Zo zat je dus in je date in je eentje. Of wat deed je voor alleen haar? Ja, het was toch echt raad. Ik zeg niet dat Java. En nou kan ik me voorstellen dat als je zoiets schrijf dat je denkt ja hier lekker. Dat mag best bij de terechtkomen. Maar. Maar hoe heb je het ervaren dat je het er rechtstreeks alleen voor haar moest doen?

[00:37:37]

En de beelden tussendoor lijkt ook?

[00:37:40]

In werkelijkheid had ik eigenlijk met ons allebei een beetje te doen, omdat het zo'n rare situatie was. We waren toen net allemaal een beetje gewend aan korona en afstand houden en dat we niet konden optreden. En het was ontzettend goed dat cultuur en actie dit deed. En daar was ook aan haar gevraagd van. Wilt u dan dat lied eerst bijwonen en dan aanschuiven? Nou, dat vond ik eigenlijk ontzettend sympathiek van. Want je kan ook zeggen dat hadden ze gevraagd.

[00:38:04]

En ja, ik weet niet of ze helemaal wist wat er te wachten stond. Maar dan dan nog had ze ook kunnen zeggen nee, dat doe ik niet. Dat wil ik niet. Dat vind ik niet fijn als het een lied gericht is tegen mij. Doe maar niet, maar dat deed ze dus wel. Dat was een beetje de situatie waarin ik zat en ik werd ook geïnterviewd door Richard Groenendijk. Ja, en dat had ik ook nog nooit meegemaakt.

[00:38:21]

Dat ik als type ergens zat en dan niet en dan maar moest improviseren. Dus bij Kopspijkers en Koefnoen was het altijd helemaal uitgeschreven en had ik het uit mijn hoofd geleerd.

[00:38:28]

Ja, want het hele interview heb je als als Angela gedaan. En als ik het terugzie is het echt prima. En het is ook natuurlijk altijd een goede zaak. En je moet het in dat kader ook zien van die actie van Red de kleine theaters doen. Let op alsjeblieft en kijk een beetje naar hoe Angela Merkel doet en Rutte en van Engelshoven alsjeblieft weet je wel proberen. Kijk gewoon eventjes. En jij bent met uhm nou met onder andere deze actie.

[00:38:52]

Ben je nou? Ik weet niet wat je bedoeld of onbedoeld? Ben je een soort? Het is één van de gezichten van cultureel Nederland in crisistijd. Ja, geworden al meteen. Begin maart zag ik jou al in, in en in compilaties voorbijkomen over euh, rete cultuur. En dat soort dingen. Toen kwam dit lied natuurlijk. Je hebt en je hebt. De kranten stonden vol van Sanne Wallis voor de kleine theaterzaal. Natuurlijk, die actie waarbij kabinet collega's liedjes hebben gemaakt over de het behoud van het theater gek was.

[00:39:24]

Je sprak je heel duidelijk uit tegen Joop van den Ende bij Op N. Weet je hoe dat je hebt of je slee hebt je hart voor de cultuursector? En vind je dat de regering dat moet weten? Hoe is dat? Ben je echt bewust gegaan voor zo'n bambino? Ga ik of. Of is het meer een soort van ontstaan? Nou, allebei denk ik wel een beetje, dus ik. Ik vond gewoon dat ik. Ik vond dat allemaal gewoon.

[00:39:52]

Ik snap niet dat meer mensen dat niet zagen. Ik, ik, ik, dat bedoel ik dus met daar ben ik. In die fase ben ik nu beland in mijn leven dat ik echt vind ja, dat ik hem kan zeggen tegen zowel minister president Rutte als minister van Engelshoven. Jullie moet het echt een beetje anders doen. Het kan zoveel beter en dat kan het al maanden. En het is de ene minkukels eigen beslissing na de ander. Daar blijf ik gewoon bij, ook al snap ik dat dat er een een virus gestopt moet worden.

[00:40:19]

Uh. Ook de bibliotheken, ook de musea. Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat het zo gaat vind ik. En het kan veel en veel beter. En ik bedoelde eerst nog. Kijk even naar hoe Merkel dit doet. Alsjeblieft. Ja euh. Maar inmiddels kan ik het zelf ook wel vergeten. En uhm, en is het dus een soort combi van ik. Ik vind echt wel dat ik een puntje heb. Ik heb ook kennis van zaken. Ik heb ook mensen achter me die ik altijd even kan bellen voor de cijfers.

[00:40:44]

Weet je wat klopt eet? En dan ben ik weer met Walhalla en dan ben ik weer met m'n theaterproducent van klopte he, want ik wil dit in dit ongeveer gaan zeggen. Uhm. Euh ja, het is uh ik. I. Voor mij is het overduidelijk dat het beter en anders kan. En ik voel de verplichting en de verantwoordelijkheid om dat te blijven zeggen. Ja en het enige wat ik er wat ik er bij voel. Af en toe aan wat een beetje negatiever is, is dat ik denk waar blijven de anderen?

[00:41:07]

Waarom kon komen? Waarom ben ik inderdaad getorpedeerd tot een soort van informele aanvoerder zoals jij? Dat ben je nu. Want ik heb ook contact met Lodewijk Asscher. We hebben elkaars nummer, hij maar af en toe van ben je nog gebeld door van Engelshoven denk ik ben ik nou weer in balans in mijn leven? Dat ik een appje van Asscher krijg die vraagt of ik eigenlijk nog wel netjes gebeld ben door van Engelshoven zodat ze zoals had beloofd. En dat heeft ze ook gedaan trouwens.

[00:41:28]

Maar ineens ben ik een soort van informele aanvoerder, wat ik misschien wel kan en wat ik ook nog wel leuk vind en waar ik het vuur voor heb. Alleen uhm, ik kan het niet alleen.

[00:41:40]

Dat ben ik helemaal met je eens. En we moeten zoeken naar een soort, een naar een breder fundament en dan met z'n allen het moet. Eigenlijk moet er een organisatie op die dat organiseert, want dat kan ik echt niet alleen. En ik kan ook nog een keer iedereen appen. En met behulp van bijvoorbeeld Diederik Ebbinge, die ook weer een blik acteurs opentrok om te helpen om het filmpje te maken van Red de kleine theaters. Maar inmiddels is Stephen Emmer is bezig met het op televisie te krijgen en die heeft ook mijn hulp ingeroepen.

[00:42:04]

En ik heb net vanochtend naam gebeld. Ik wil wel aan je zijde staan. Dat wil ik. Je hebt mijn steun, heb je en ik heb ook inmiddels kennis en de lijntjes. Maar ik moet heel goed weten wat specifiek over gaat. Ik moet het van harte ondersteunen. Ja euh, weet je wel en wee. Dat moet een goed concreet plan zijn, want anders dan blijf je oud. Of anders word ik langzaam. Heb je haar weer?

[00:42:25]

Die zal wel weer protesteren tegen IS terwijl ik protesteren, niet tegen iets. Ik hoop dat ik een alternatief biedt. Van echt jongens, als dit nog langer doorgaat, doe het zo.

[00:42:34]

Ja, en nu met die nieuwe nieuwe maatregelen. Hoe zit het? Hoe zit het nu met je show? Je zou je zou ooit. Je zou ooit weer gaan spelen. Het lijkt me dat dat nu weer helemaal overhoop ligt. Zit nu zo dat ik.

[00:42:46]

Ik was een korona interim healing voorstelling aan spelen. Heel heel en dat was een voorstelling van een uur zodat er twee keer geboekt kon worden op een avond door de theaters. En dan elke keer voor het aantal mensen wat er in konden. Dat ging wel redelijk. De mensen bleven al wel een beetje weg, moet ik zeggen uit de theaters. Dat was wel jammer. Een jammere conclusie. Ze waren toch gewoon uit angstig angst? Ja ja. En omdat gewoon natuurlijk ook de minister president niet roept van mensen.

[00:43:11]

Het kan de theater zijn, veilig zijn, weinig besmettelijk. Zorg dat je je mentaal en de ziel is matig laaft aan de kunsten. Dat is het derde theater. Ze hebben het fantastisch voor elk, fantastisch voor elkaar. Ze wist niemand van bovenaf. Of dit beleid maakt die zegt het. Uh uh, die dat ook maar benoemt. En ik zeg niet van de theaters moeten koste wat kost open blijven. Alleen word je nooit speecht.

[00:43:33]

Gaat heus wel voor offerdier, want tuurlijk alleen loopt de al totaal. Het loopt al een tijdje totaal scheef dat er wel gevlogen mag worden en dat is frustrerend, frustrerend en vervelend. En nu zijn de theaters dus hé. Ze hebben eigenlijk zijn we overgeleverd, gewoon aan het feit dat de theaters dicht moeten. Uhm uh, en voor mij is het zo dat mijn korona healing interim voorziening daarmee is gestopt. Ik kan er nog een paar in december spelen hopelijk.

[00:43:56]

En dan ga ik vanaf 1 januari ga ik op pad met De V. Met een medemuzikanten. Ja, want ik heb uh uh steun gekregen van het Kickstart Cultuurfonds. Gefeliciteerd! Weet je wie daar de grootste mecenas van is? Joop van den Ende? Ach ja natuurlijk. Ja, dat is toch echt weer fantastisch. Hij is wel ontzettend leuk, dat soort. Ik ga hem als speciaal voor jou. Ik ga prinses Beatrix schrijven naar dit gesprek en Joop van den Ende om een hartelijk te bedanken voor de donatie, want hij schrijft in het Cultuur Kickstart Cultuurfonds interviewtje.

[00:44:29]

Introverte, schrijft ie. En we willen graag dat het blijft doorgaan. Zo, zo, zo. Het. Zolang de theaters open mogen zijn, willen we dat de mensen blijven komen. Dat de voorstelling. Weet je wel zo? Nou, daar heb ik geld voor aangevraagd, heb ik gekregen. Ik kan nu mijn muzikanten weer daarbij vragen, want er is weer geld voor. Dus we kunnen een volwaardige en heel was ook al redelijk volwaardig, maar toch een beetje een karig uur, want dat was ook een crisis voorstelling.

[00:44:52]

En nu gaan wij geven wij de theaters het aanbod of ik kom twee keer een uur spelen met muzikanten. Een mooie combi van Komm en héél of ik kom avondvullend kom spelen, dus ik heb het ooit ook nog aanbod.

[00:45:04]

Ik heb gewoon kies maar jongens. Dankzij Joop kan ik weer de hort op gaan. Weer overal. Maar dan is natuurlijk wel de voorwaarde dat de theaters opengaan. En we zitten voorlopig nog wel even vast aan een anderhalve meter, maar het wordt echt. Ik heb er heel veel zin in dat dit weer gaat kunnen.

[00:45:17]

Dus vanaf januari, als het goed is, weer weer in de theaters. Mensen kunnen weer vol komen kijken. Doe dat ook. Sanne Wallis de Vries en. En A en doen we. We gaan er natuurlijk vanuit dat ze op een gegeven met een vaccine komt en dat het allemaal weer helemaal goed komt. Of verdoven andere wonden middeltje waardoor we in ieder geval allemaal weer door kunnen. En dan sta je dan tot je tachtigste op het toneel of tot je dood.

[00:45:41]

Is het Sanne Wallis de Vries sterft in het harnas? Jeetje.

[00:45:45]

Nou, ik vind optreden echt wel. Euh t. Het blijft maar bij me passen geloof ik. Ja in elke fase. Ik heb wel even gehad hoe de kinderen echt klein waren. Dat ik dat ik dat het niet te combineren was. Ja euh. Maar dat. Toen heb ik het ook heel erg gemist en voelde ik dat ik als een soort spons steeds zwaarder werd van dit moet er op een dag allemaal weer uit voor hoeveel jaar geleden toen?

[00:46:07]

Nou, ik heb toen geloof ik in 2011 de laatste Kakà Paşa gespeeld en in 2000. Nou is dat niet heel lang. Tussen 2016 17 begon ik met Gutt, maar ik heb daartussen wel gewoon gewerkt, hoor ik het Mees Kees films gedaan en ik heb Chiny tot gedaan. Bij de Reisopera en bij het Ro Theater heb ik de kerst voorstelling meegedaan, dus ik heb wel dingen gedaan. Maar ik wilde niet meer alleen. Dat vond ik die gewoon te zwaar.

[00:46:29]

Dat in je eentje samen spelen en dan uhm. Maar het euh, het is het. Het wordt eigenlijk. Het leven wordt sowieso vind ik leuker als je ouder wordt, tenminste voor mij. Ik vind het beter te behappen stukken en ik vind ook het spelen is natuurlijk steeds leuker als je meer ervaring hebt. Ja uiteraard. En dat zie ik ook aan oudere comedians met wie ik bij Comedytrain speel. Euh, dat wij? Ja, weet je wel.

[00:46:50]

Theo Maassen, Kees van A. Dat noem ik ook wel iemand. Maar ook hij is gewoon echt gerijpt. Weet je wel. Het is ontzettend lekker, vind ik, om naar mensen te kijken die weten wat ze doen. Dus die ervaringen hebben en die ook een beetje kunnen terugblikken. En met relativering, kennis en met zelfspot. Allemaal dingen die je zelf wenst als je jong bent, maar die gewoon en nog niet hebben. Gewoon nog niet. Ik zie ook als ik dat Leids cabaretfestival fragment zie en hoor, dan denk ik o zo zwaar meisje dat zo zwaar.

[00:47:15]

Weet je wel, maar wel gelukkig genoeg humor en genoeg training gehad om er echt iets op optreed waardes van te maken. Maar euh, ik heb nu als ik begint begin ik ook meester. Wat nou? Ik ben heel blij dat k. Dat ik er ben. Ik vind het thuis effe niet te doen. Weet je wel zo. Dit is wel iets wat Theo Maassen trouwens ook gezegd heeft, maar wat ik hartgrondig kan onderschrijven inmiddels. Uh, maar dat t begint veel meer vanuit een luchtige Wijdenes, lichte zeden en zo ja afstand tot de dingen.

[00:47:40]

En ik blijf toch wel in de kern. Wie ik was alleen? Uhm, ik denk wel dat ik al zolang het kan dat ik altijd in mijn eentje het zal blijven willen optreden. Ik in mijn eentje met totale laten gaan van wat ik eigenlijk denk en voel. Alleen dan kan ik ook eigenlijk precies zeggen wat ik denk en voel op zo'n manier dat het overkomt dat ik verbinding maakt met een menselijk contact maak en dat ik ze dus in die staat breng, waarbij het bijna niet meer uitmaakt wat ik zeg.

[00:48:05]

Die vrijheid of bijna die anarchie die eigenlijk bij stand upcomedy vooral hoort. En ook wel bij cabarets, solo's. Maar dat moet gewoon met meer mensen gemaakt worden en is ook prima. Maar dat helemaal in je eentje. Microfoon en een spot op je bek. Dat is welja, de ultieme vrijheid. Ja, bedankt. Sanne, heel graag gedaan. Dank voor dit. Euh, voor de tijd. Lekker breed vorig jaar. We hebben echt. Nou, dat zie je toch eigenlijk ook nergens meer te lezen?

[00:48:28]

Het is echt heerlijk. Even kunt zitten. Dankjewel Outcast. Graag gedaan. Luister je liever met beeld?

[00:48:34]

Ga dan naar het YouTube kanaal voor een Bio Radio 2. Vind je het erg leuk podcast? Laat hem een recensie achter en vergeet hem niet te delen. En volgens Spijkers met koppen op Instagram Facebook voor nog meer cabaret.

[00:48:46]

Dit was de laatste aflevering van deze serie, maar hou ons in de gaten wat er komt. Meer. Er komt altijd meer spijkers met koppen.