Happy Scribe Logo

Transcript

Proofread by 0 readers
Proofread
[00:00:04]

Zoals ik in mijn brief aan Boudewijn al schreef, is er iemand naar me op zoek geweest. Die zei anoniem te willen verklaren over nieuwe informatie. Ik noem die persoon bij gebrek aan een beter woord vanaf nu de klokkenluider. Het moest iemand zijn die dichtbij Marggraff had gestaan en zei te beschikken over informatie die niet eerder naar buiten was gekomen. Gevoelige informatie. Op het moment dat het bericht kwam dat deze klokkenluider naar mij op zoek was, dacht ik net dat ik al best goed bezig was met mijn zoektocht.

[00:00:39]

Ik had namelijk net de gouden munten schat gevonden.

[00:00:45]

Dat ging belachelijk gemakkelijk. Gewoon via een oude bekende die hoorde dat ik bezig was met deze podcast over Marggraff. En toen belde met het bericht. Ja, ik heb nog muntte van die man. De volgende ochtend ging ik meteen bij deze oude bekende op de koffie. Ook deze mevrouw wil anoniem blijven en ik mocht niet zeggen hoe ze aan de munten kwam, maar ik mocht er wel één meenemen voor een onderzoek waarin de kinderen zijn uit welk ik mee mag nemen.

[00:01:13]

We vinden ook niks meer, neemt de mooiste man mee. En daar kom ik keer per jaar terugbrengen.

[00:01:21]

Hij is al lang niet beter dan dit. Gaat het niet worden, dacht ik nog. Ik had één van de gouden twintig dollar munten uit 881 in mijn zak, afkomstig uit de emmer gouden munten die na de brand nog was gezien, maar daarna vijftien jaar lang spoorloos verdween. Stel je voor in dat moment van euforie terwijl ik net de deur van het appartement achter me dichttrok, kwam er een telefoontje dat mijn hele zoektocht op z'n kop zou zetten. Uhm, ho ho uh, ik word net gebeld dat er een klokkenluider namen op zoek is.

[00:01:55]

Die zegt alles is waar.

[00:02:00]

Hallo, ik ben Simon Hijmans en dit is de brand in het landhuis. Een podcast van Radio 1 en de Denteneer. Ik ben heel buiten adem, nog moet ik even. Ik moet het goed onthouden. Dus de klokkenluider zegt Uhm, Marggraff is vermoord. Daar begint ermee. En dat heeft te maken. Holy shit. Euh, ja, nee, dat heeft te maken met zijn schilderijen. Euh. Die schilderijen, die zijn niet zoals altijd werd gezegd helemaal weg.

[00:02:34]

Maar er zijn laatst nog 30 werken verplaatst. Hoe dat zit weet ik ook allemaal niet. Maar euh, en wat je ook nog zegt is dat er over een maand gaat er 80 miljoen bewegen op een Zwitserse bankrekening. En die transactie gaat bewijzen dat alles waar is. Hoe kan dit nou jongens dat deze klokkenluider naar mij op zoek was? Wil helaas niet zeggen dat ie me ook gevonden heeft. Dat zit zo. Wat ik nu weet is dat er onrust is uitgebroken bij een aantal mensen na het verschijnen van het filmpje van Omroep Brabant, waarin werd gesteld dat ik op zoek zou gaan naar de verdwenen miljoenen van Ewald Marggraff.

[00:03:20]

Één van die mensen is naar mij op zoek gegaan en belde meteen ter. Kom er daar vanwege allerlei stomme toevalligheden niet vinden en daarop heeft de klokkenluider geprobeerd om via Omroep Brabant aan mijn nummer te komen. Daar kwam je in contact met de journalist die dat item gemaakt had. Die journalist was Rob Bartel.

[00:03:39]

Die heeft wat te verbergen. Waar zijn de verdwenen miljoenen kunstschatten en historische documenten gebleven? Wie liegt en die spreekt de waarheid?

[00:03:48]

Rob Bartholdy ik na het verschijnen van zijn artikel heb laten weten dat ik er niet blij mee was dat het met mijn contact met huisvriend Boudewijn zou kosten. Diego Barthel heeft toen niet mijn nummer doorgegeven, maar is er zelf met de informatie vandoor gegaan. En hoe ik dan toch weet dat deze klokkenluider naar mij op zoek was? Dat komt omdat Roberto de wonderlijke neiging had om zijn nieuwe geheim niet zo ver mogelijk van mij vandaan te houden, maar om mij op te bellen op blote benen na de industriebeleid.

[00:04:20]

Euh, ja.

[00:04:24]

Wat precies zijn gedachte achter dit telefoontje was weet ik niet. Maar wel zegt Rob een paar keer dat het zo leuk is dat ik niet blij was met het artikel, maar dat nu de sleutel die op alle sloten past naar hem toekomt. En ook zegt hij dat hij hier zelf niks mee te maken wil hebben, want dit is veel te eng. Dit is maffia. Nou, zeg ik dan. Ik neem die persoon die aanvankelijk al naar mij op zoek was, graag weer van jou over.

[00:04:49]

Ik vraag of we misschien niet samen kunnen werken. Daarop zegt Rob dat hij daar helaas niet over gaat. Dat is een kwestie voor zijn hoofdredacteur Renzo Veenstra. Met hem zullen we later contact zoeken. Maar inmiddels weet ik uit mijn telefoontje met Rop genoeg om een eigen onderzoek te starten. De transactie met het geld waarover de klokkenluider sprak, zal pas over een maand plaatsvinden. Dus ik richt me eerst op wat hij beweert over de schilderijen. Voor dat gedeelte van het onderzoek bezit ik een schat aan informatie in het archief dat ik vond.

[00:05:23]

Bij Gert Jan van de krakersbeweging zitten 166 zesenzestig ingescande polaroids van werken die Marggraff bezat. Dus weer twee dagen staar ik mijn ogen vierkant op mijn laptop.

[00:05:35]

Ik probeer privéleger handtekeningen van schilders te ontcijferen en dan leg ik originele werken naast de Polaroid Painting Lisle Hollands Landschap, kippen, koeien en eenden die hier staan. Monet in de hoek. Claude Monet tijdschalen. Monet moeten waterlelies zijn en het zijn wonderlijke plaatjes geschoten door huisvriend Boudewijn. Soms zie je alleen een schilderij en andere keren staat Marggraff er zelf ook op. Dan houdt hij zelf de doeken voor de camera. Hier staat Rubens. Dat is dan wel een stilistisch uitstapje geweest.

[00:06:16]

Maar dit kan ik toch zo. Ineens kijkt hij me recht aan de man wiens naam ik al mijn hele leven ken. Met twee GI's en 2's, terwijl de foto overduidelijk binnen is genomen in één van de kamers van Sionsberg Burg. Ziet eruit alsof die in de wind staat. Zo wilt het zijn haar, zo woest is zijn blik. Zijn bovenlip fout, zo ver over zijn tanden dat alleen zijn onderlip te zien is op de volgende foto, vouwen zich alleen drie vette vingers om een lijst heen.

[00:06:53]

Op alle foto's staat Marggraff in hetzelfde kostuum. Op bijna elke foto is in elk geval wel een stukje te zien van zijn oude sjieke pantalon. De avond dat deze plaatjes zijn geschoten moet een behoorlijk hectische happening zijn geweest. Ik stel me zo voor dat Boudewijn en Ewald samen verwoed door het huis teeffelen en nu deze gromt Marggraff en u moet deze er ook op en heb je dit in de 166 seconden die ervan zijn vastgelegd? Kun je het tempo van die hele avond zien?

[00:07:27]

Boudewijn vertelt op zijn internetpagina dat Marggraff deze foto's in een kluis bewaarde omdat hij zijn schilderijen niet verzekerd had, want als de verzekering weet wat je hebt, weet binnen de kortste keren iedereen wat je aan de muur hebt hangen, was Margate Redenering. Zelf kan ik er weinig over zeggen of deze werken genoeg waard zijn om een huis in brand te steken, dus ik zal ze later door iemand met verstand van zaken laten bekijken. Maar als ik dan nog één keer door alle digitale bestanden van het archief van GERARDJAN ga, in de hoop dat er misschien nog meer polaroids zijn die per ongeluk niet in het goede mapje terecht zijn gekomen, stuit ik op een screenshot van een mailtje waarin sommige zinnen rood zijn onderstreept.

[00:08:11]

Goedenavond, bouwde een mail aan Boudewijn. Kunt u mijn ervaring met Silsburg meedelen? Ik ben de machinist met een mini graafmachine. Ik heb het complexe gebouw leeggehaald, een Bastet en graafwerkzaamheden. In de mail beschrijft een man hoe hij elders in de buurt van Vught aan het werk was en werd weggeroepen om even te gaan helpen met het uit elkaar trekken van het puin van het afgebrande Sionsberg. Wat ik in dit mailtje lees zou een eerste onderbouwing kunnen zijn van wat de klokkenluider zegt en al vrij snel weet ik het telefoonnummer van de man te achterhalen.

[00:08:51]

Hij wil wel met me praten, maar liever niet bij naam genoemd worden. De man zegt dat hij niet de hele geschiedenis kent, maar hij weet wel dat het een beetje een luguber iets is. Allemaal. Ik noem hem dus de graafmachine van de graafmachine. Man was al vrij snel na de brand op het terrein van De Sionsberg.

[00:09:11]

Het was compleet alleen maar alleen nog maar pas veel houtopslag, veel oude verdiepingen. Dus al die oude bewarende maatregel, aldus onderin. En alleen de muren stonden nog in de schoorstenen. En jij was daar. Je bestuurde de graafmachine. Hoe werkte dat? De graafmachine om de bovenlaag te verwijderen om eventuele waardevolle spullen te komen? Want dat alles bekend zijn.

[00:09:48]

Tot nu toe heb ik altijd begrepen dat het hele pand volledig was uitgebrand. Er zou op de stenen buitenmuren na niets meer van over zijn. Maar dan zegt de graafmachine Man, dit alleen was een ronde stapeltje met briefjes van 100 guldens. We hebben alleen wat schilderijen gevonden.

[00:10:12]

Hij zegt het heel vanzelfsprekend, maar dit is een belangrijke aanwijzing. De graafmachine man zegt dat ze dan flink schoongemaakt zouden moeten worden, maar zouden dit de dertig werken kunnen zijn waar de klokkenluider het over heeft? Wie heeft de werken meegenomen in zijn opdracht vallen alle werken omdat ze zelf de curator was.

[00:10:35]

Rentmeester Fritz B-veld, waar ik het in de eerste aflevering al met de burgemeester over had. Rentmeester Fritz zou dus namens de familie de werken hebben veiliggesteld en een stapeltje briefjes van 100 gulden. Dat is op z'n minst opmerkelijk, want rentmeester Frits heeft altijd namens de familie beweerd dat er na de brand niets meer te redden was. Als extra check of de graafmachine man echt zo vlak na de brand aanwezig is geweest op Silsburg, vraag ik hem of hij zich ook iets herinnert met gouden munten.

[00:11:07]

Die heb ik ook. Hillary in de bibliotheek. Dat waren munten uit als een drol, een emmer vol gouden munten. Nu ik met de munt iets tastbaars in handen heb, iets fysiek dat jarenlang verloren was gewaand en er voorzichtig de eerste bewijzen lijken te komen voor wat de klokkenluider beweert, heb ik meer dan energie genoeg om door te gaan. Ik krijg langzaam het idee dat ik misschien een antwoord kan gaan vinden. Misschien ligt alle informatie al te wachten, maar zie je het pas als je heel goed kijkt.

[00:11:51]

Als je tijd in stopt het aandacht geeft. Vergelijk het maar met de blinde zoon in een sjieke pantalon. Die pantalon blijkt wel uit één stuk gemaakt te zijn. Maar als je beter kijkt, zie je dat de zomer zijn gestikt met de lelijke kant naar binnen toe. Deze blinde zomen zijn moeilijk om te maken, vertelt de Dini dan.

[00:12:20]

Maar als het je gelukt is, dan is er op het eerste gezicht geen oneffenheid te zien. Het schijnt dat tijdens de Russische Revolutie de oude adel hun sieraden in dit soort blinde zomen proberen te verstoppen als ze op de vlucht sloegen. Dat Marggraff betreft zit er in elk geval een gouden munt in en misschien wel een collectie schilderijen. En ergens misschien. 160 miljoen Over al die dingen zou ik dolgraag verder praten met de klokkenluider. En gelukkig komt er goed nieuws.

[00:12:58]

Eindredacteur Marion heeft de hoofdredacteur van Omroep Brabant gesproken.

[00:13:03]

Deze week kregen de wind openingsjaar, Omroep Brabant en Cookie samen met Omspeelt Trekken en Opper-Krijt Klokkenluider naar jou op zoek. Ik denk dat ik ook goede contacten wil houden.

[00:13:21]

Goed dus verkrijgen als het goed is van die informatie dan binnen een paar dagen eerder gebruiken.

[00:13:28]

Als je hoofdredacteur kan er jouw vraag kan doen.

[00:13:34]

Precies, dit is goed nieuws. En ondertussen heb ik ook nog een afspraak gemaakt met Arthur Brand. Artuur is kunst detective van beroep. Je zou hem kunnen kennen van de televisie. Hij lost de grootste kunstroof op en fungeert dan vaak als tussenpersoon tussen de onderwereld en de politie. Attias kunst dief een schilderij terug heeft via Artuur, weet je zeker dat de politie niet alsnog achter je aan komt dat er geen spelletjes gespeeld worden. Mijn plan was om aan Artuur de 100 zesenzestig polaroids van de werken van Marggraff te laten zien, zodat hij misschien iets kon zeggen over de waarde ervan.

[00:14:14]

Maar meteen aan het begin van ons gesprek zegt Arthur iets dat ik nooit had verwacht. Ik vertel hem dat de werken die ik hem ga laten zien afkomstig zijn uit Sionsberg, een landhuis dat is afgebrand in Vught. En dan zegt Arthur meteen Ja, dat verhaal ken ik. Dat is van die man die vermoord is toch?

[00:14:33]

Het is niet een zaak waar ik me altijd mee bezig gehouden, maar ik kom ook wel eens in die contreien bij Vught. En ik kan me herinneren dat ik wel eens met bepaalde jongens uit een bepaald milieu, zeg maar de onderwereld. Euh ja, daar wel eens langs reed. En dat ze dan altijd zeiden van kijk nou, dat is het deel dat kasteel waar die man is vermoord en wat ik me ook nog herinneren dat jaren later. Uhm, het moet me trouwens ook toen niet mee bezighouden, maar daar werden mij steeds voorwerpen aangeboden.

[00:15:00]

Kunstvoorwerpen die zogenaamd nog uit de collectie van markgraaf zouden stammen. En ik heb nooit de link gelegd dat dan weer dat kasteel was van die Ewald. Maar euh. Beetje bij beetje beginnen nu wel wat puzzelstukjes in elkaar te vallen. Kijk, zo'n man, die woont er alleen. Op zijn kasteel breekt een brand uit na een inbraak. Dat is nu wel duidelijk ja. Het lijkt me sterk dat er na zo'n inbraak een kaars omvalt. Ik denk dat dat werkelijk gedaan is of om sporen uit te wissen of om die man om te brengen.

[00:15:31]

Maar ook al is het alleen maar gedaan sporen uit te wissen, dan weet je alsnog dat je die man ombrengt.

[00:15:36]

Auteur klinkt onderkoeld. Later, als ie een sigaretje gaat roken, vertelt hij dat ie eigenlijk nergens meer van opkijkt. Maar mij duizelt het. Ik had een diashow voorbereid met polaroids, maar dit gesprek gaat een hele andere kant op. Ik moet snel schakelen en probeer wat Artin maar vertelt op waarde te schatten. Het is duidelijk dat er een inbraak is geweest. Nou nou, wat ik allemaal gehoord te hebben dat er toen heel veel werken zijn verdwenen. Heel veel euh.

[00:16:04]

Maar nogmaals, ik heb daar toen niet zoveel aandacht aan besteed omdat ik natuurlijk met andere zaken bezig was. Maar ik kan me wel herinneren, want ik zie me nu ook zo weer door langs het kasteel rijden met die persoon en een goudkleurige Mercedes. Nou, dan weet je het wel.

[00:16:17]

De klokkenluider had natuurlijk ook al gezegd dat Marggraff vermoord is en dat dat met zijn schilderijencollectie te maken had. Maar dat is een verhaal dat ik tot nu toe alleen nog maar via Rob Bartel van Omroep Brabant heb gehoord. Maar Artuur vertelt me uit eerste hand dat die na de brand nog werken aangeboden kreeg uit de Marggraff Collectie.

[00:16:38]

Iris zegt heel stellig er is toen heel veel gestolen. Hoe weet je dat nou? Omdat ik lijsten heb gezien. Ik heb dat eens teruggehaald. Ik heb ze. Vanuit de criminele milieu zijn mijn stukken aangeboden die dan uit het magazijn concern kwamen. Rubens bijvoorbeeld. Ik heb ook een paar Rubens aangeboden gekregen in de omgeving van Vught. Ik weet niet zo uit mijn hoofd of we of onze vriend markgraven Paul Rubens had. Maar ik zie jou knikker dus als Globalnet komen en dat was me ook wat.

[00:17:05]

Ik weet dat ik in een bankkluis ben geweest. Was een Rubens Betar getoond en wat in een bankkluis met een Rubens. Maak me helemaal gek. Het lijken grote woorden, maar als je Arthur's tv programma kijkt zie je een onderhandelen met rebellenleiders en transacties doen in schimmige hotelkamers. Een bankkluis bij Vught lijkt me dan ook geen probleem. Artuur is er dus echt van overtuigd dat de kunstcollectie van Marggraff de reden is geweest om het landhuis in brand te steken. Ik begin dan nu toch wel heel benieuwd te worden naar de waarde van die collectie en laat hem de polaroids zien.

[00:17:41]

Wat een kick! Pijn aan je ogen, wat? Jeetje, wat ordinaire errug dit ergste dit dan in dit zien en dit bekijken. Rouge noir natuurlijk. Jongens kijken is hun mama. En omdat het nog niet groot genoeg door de vervalser bovenin is geschreven met met met koeienletters, hebben ze ook nogmaals op plakkaten onder dat schilderij geplakt. Dan krijg je dit weer. Maar God, ze stelt dat niemand het kan zien. Iedereen zou wel denken nou, zo erg kan toch niet zijn, maar zo erg is het echt.

[00:18:11]

Die man is d'r in gehangen. Nou dat wil je niet weten. En dat heeft ie niet geweten waarschijnlijk. Nee, natuurlijk niet als hij zich niet met zijn kopieren. Naast dit zou naar Hollister iets kunnen zijn. Kijk, je ziet het al aan die zogenaamde 17de eeuwse schilderijen die je om de oren vliegen. Het is allemaal ziet er zo perfect uit. Het is gewoon allemaal recente kopie of negentiende eeuwse kopie. De kwaliteit is gewoon nog te goed.

[00:18:33]

Ja, het is net alsof je naar een recent werk zit te kijken. Jongens jongens, jongens ook. Je ziet ook dat ze hebben om alles in zijn maag gesplitst. Want dit is dus een verzameling euh, wat van modern gaat naar euh, verlackt. Maar homo erotische noemen. Uhm, echt zwiept alle kanten op.

[00:18:55]

Artuur heeft tussen de 100 zesenzestig foto's geen werk kunnen ontdekken waarvan hij dacht dat het echt zou kunnen zijn. Zijn vermoeden is dat Marggraff Collectie dus vooral bestond uit vervalsingen met misschien wat echte werken ertussen. Al die vervalsingen zijn niks waard. Maar dat neemt het motief voor brandstichting niet weg. Integendeel, het kan natuurlijk zo zijn dat Uhm in dit geval de heer Marggraff voor miljoenen kunst heeft gekocht, waarvan een groot deel vals was. Ja en stel nou eens dat ie misschien uh op het punt stond om die kunst te gaan verkopen.

[00:19:31]

Dan vallen er ook op een gegeven moment bepaalde mensen door de mand.

[00:19:35]

Ik heb het vorige week nog meegemaakt, dus dat Arthur vertelt dat het vaker gebeurt dat iemand met veel geld met vervalsingen wordt opgescheept. En als dat dreigt uit te komen, moeten er maatregelen genomen worden. Zo iemand is dan dus al voor langere tijd slachtoffer van een kunst zwendel. Hoe gaat zoiets in zijn werk? Dit soort jongens komen vroeg of laat euh, een kunsthandelaar tegen die dan de kip met de gouden eieren zit. Die denkt als ik ze nou maar lekker vol stopt met kunst, dan hangt er ook heel veel vervalsingen kwijt.

[00:20:02]

En ik denk dat hij zoals ik bijna maandelijks dit soort verhalen tegenkomt, dus kunst is gaan verzamelen. Uhm, van één of twee kunsthandelaren waarvan af en toe een goed stuk tussen zat, maar een groot gedeelte ook gewoon euh. Vals of zwaar opgewaardeerd was als iemand al een aantal vervalsingen heeft gekocht? Start er een spel om te zorgen dat de oplichting niet ontdekt wordt.

[00:20:25]

Ik vergelijk het altijd meteen met een met een draaimolen. Als je als rijk figuur bij dit soort louche kunsthandelaren dus eigenlijk een pleonasme. Maar als je daar uhm in de handen valt van dit soort figuren ze zetten je op een draaimolen. Uhm, ze zet je op een draaimolen psychopate en figuurlijk gesproken dan en en je blijft maar draaien met draaien als je af en toe even stilstaat. Om van klopt het allemaal wel de Gooisch. Nog een kwartier in en dan blijf je weer draaien.

[00:20:51]

Vaak krijg je de kunst kopers het advies de werken niet uit te pakken of te lang te bekijken omdat de kwaliteit dan beter blijft. Daarbij wordt de verzamelaars op het hart gedrukt de werken niet te verzekeren. Je kunt er veel beter zelf Polaroid foto's van maken en dat is weer ingefluisterd door waarschijnlijk de kunst van waarin wordt verkocht.

[00:21:11]

Want ja, die kunst, al waren die al dit verkoop. Die willen niet dat je het gaan verzekeren. Want als je maar een goeie expert komt, die zeg maar gewoon een drama.

[00:21:18]

Om wel de indruk te wekken dat de werken waardevol zijn en in goede handen worden ze regelmatig even meegenomen om ze schoon te maken en op te knappen. Precies zoals Boudewijn op zijn pagina beschrijft wat er gebeurde met de werken van Marggraff.

[00:21:32]

Ik hoor dus vaker dit soort verhalen dat ze zeggen ja, we moeten we even het schilderij we meenemen voor onderzoek. Of we inderdaad om verdoken etcetera. Dan zie ik meestal nooit meer terug.

[00:21:40]

Misschien begon Ewald wel door te krijgen dat er iets niet klopte met zijn kunstcollectie. Dan is het voor de oplichters van het grootste belang om het bewijs te vernietigen. Anders komt hun oplichting elders ook aan het licht. Een brand is dan heel goed denkbaar, zegt Artuur. En daar komt nog bij dat een dode kunstverzamelaar in zekere zin waardevoller is dan een levende. In dit soort situaties. Want dan kunnen de oplichters nog meer vervalsingen kwijt. Wat er gebeurt in de kunstwereld is als een rijke verzamelaar doodgaat.

[00:22:11]

Dat de vervalsingen die helemaal niet van hem waren. Maar die worden dan in die collectie geschoven. Dus dan komt er gewoon een velletje bij met drie of vier objecten. En we kunnen zeggen dat is uit de mouw. Gaaf collectie en ik heb daar voorbeelden van gezien met euh. Ik ga niet teveel op details in art.

[00:22:29]

U heeft precies dit soort lijsten onder ogen gekregen van de Marggraff collectie en dat gebeurde dus hier ook op een gegeven moment.

[00:22:36]

Uhm kreeg ik dus werk waarvan ik hoop is dat ze vals waren. Foto's daarvan. En euh, die kwamen dan zogenaamd uit de Marggraff collectie. En die papieren waren echt. Dus iemand moet toegang hebben gekregen tot die papieren om die stukken betuttelend te houden. En ik heb ook wel de afgelopen jaar allemaal in Vucht en omgeving ook allerlei valse schilderijen overal zien staan. En uhm, ik kan me niet mijn rin of toen de naam Marggraff ook viel, maar t zou me niks verbazen als die dare daaruit komen.

[00:23:08]

Of de stukken die werden aangeboden, de brand overleefd hebben of later in de collectie zijn geschoven, is ook Artuur op dit moment niet helder. Maar dat de kunstcollectie reden is geweest voor de brand is hem wel duidelijk. Kijk het. Laat ik het anders zeggen, maar dat kan ik alleen maar zeggen uit mijn eigen waarheid.

[00:23:23]

Dat houdt in dat ik weet hoe ik wat ik nu ga zeggen, hoe ik dat kan beoordelen, wat daar de waarde van is als bepaalde zware jongens uit de onderwereld als Itta.

[00:23:35]

Na vraag naar deze zaak en zo houdt u daar moet je niet in gaan roeren. Dat is echter geen goed idee. Dus echte en ik ga je binnenkort misschien wel wat vertellen, maar zeker niet over de telefoon. En dus zijn jongens die wel van de hoed en de rand weten ook uit die omgeving. Ja, daar gaat men mij wel aan de alarmbel natuurlijk af. Maar euh ja kijk, laat het heel simpel zeggen als je even teruggaat naar de kern.

[00:23:58]

Een man die toch behoorlijk vermogend is, behoorlijk. Euh, niemand weet precies hoeveel geld hij heeft.

[00:24:04]

Uhm ja, als die in één keer overlijdt tijdens een brand in een kasteel.

[00:24:12]

Van u en ook toen al mensen zeiden van jongens, het klopt gewoon niet. Er zijn bedreigingen uit het feit ja, dan ga je toch wel nadenken? Het is niet de melkboer om de hoek, zeg maar. Er zijn bedreigingen geuit. Zegt u hier? Dat klopt. Boudewijn vertelt op zijn ex per pagina dat hij een heel wat in de laatste maanden voor de brand werd achtervolgd. Boudewijns autobanden zouden zijn lek gestoken en er werd hem gezegd niet meer op Silsburg te komen of hij zou het niet meer kunnen navertellen.

[00:24:41]

Ook de zussen van Ewald hebben na de brand nog verklaard dat hun broer werd afgeperst. Als hij niet met vijftigduizend gulden over de brug zou komen, zou Sionsberg in brand gestoken worden. Nog een verhaal dat voor veel mensen in Vught bevestigt. Dat Ewald contacten had met louche figuren, is dat van de overval op Sionsberg in 1994. Daarover hebben kunnen spreken met.

[00:25:03]

Fred de Graaf, destijds burgemeester van Vught, is één keer op het regime met de met uhl loeiende sirenes en zwaaide Walter Issy naar een ziekenhuis in Den Bosch. Gevoerd en. Nou ja, wat ik allemaal meegekregen. Exact heb ik dat ook nooit begrepen. Kerk R9. Iemand heeft wel aangebeld bij de deur. Ook de mensen bij hem binnengekomen hebben de vakbonden zwaar mishandeld. Kennelijk op zoek naar geld, waardevolle dingen. Of ook uh, en die uh, die ken ik al de mensen niet.

[00:25:42]

Ik wil of niet kunnen regelen. Dat is dat al winkels blijven, maar ze hebben me hier al zwaar mishandeld. Nou ja, allemaal wellicht niet. De rechter is er ook nog drie keer zo groot en alles als geel en blauw en geel. Ongelooflijk, die malle. Ongelofelijke klappen opgelopen met dat kan met de blote vuist geweest. Dat moet met ook een stuk of wat dan ook over met een auto of wat dan ook gebeurd zijn. Dat is echt niet uit.

[00:26:10]

Ewald was inderdaad flink toegetakeld. Op Baudewijns pagina staat een foto van Ewald in het ziekenhuis op dat moment. Hij heeft twee blauwe ogen. Zijn gezicht is eigenlijk één grote zwelling en om zijn polsen zit verband. Volgens de verhalen was hij de hele nacht vastgebonden geweest. Wat dan opmerkelijk is, is dat zodra hij bij kennis kwam, liet weten geen politieonderzoek te willen.

[00:26:35]

Klopt dat? Wilde hij achteraf geen aangifte gedaan? Daarom zullen we ook nooit weten wat precies de toedracht is geweest. Natuurlijk willen horen en goed reageren allemaal hier. Al is het wel een eerste keer door eerst eerder onderzoek gedaan. Daarna stopte het onderwijs omdat medewerking weigerde.

[00:26:57]

Uit dat eerste globale onderzoek van de politie weten we wel dat er geen sporen van braak te vinden waren. Men ging er dus van uit dat wat zijn belagers kenden en zelf had binnengelaten. Ewald zelf ontkende dit en heeft nooit losgelaten over die nacht. Iets is gestolen of wat een andere reden kan zijn geweest voor de mishandeling.

[00:27:18]

Inmiddels is het eerste telefoontje over de klokkenluider ruim drie weken geleden en we wachten nog steeds op de informatie van Omroep Brabant. Maar mijn eigen onderzoek gaat ondertussen gewoon door en ik ga langs bij mevrouw Liesbeth Siedler. Liesbet ging op een dag gewoon eens aanbellen bij Ewald omdat ze benieuwd was wie die man nou was, waar iedereen het over had.

[00:27:37]

En nou wel. Hij maakt de open en hij begon meteen al heel onvriendelijk te doen. Goedemorgen meneer Marc.

[00:27:49]

Ja en nee, je moet de mensen aanpakken zoals zij jou aanpakken, zegt Liesbeth. En ze vertelt dat er die middag meteen een vriendschap ontstond die tot het einde van ons leven stand zou houden. Mijn plan was om met haar te praten over die vriendschap. Dat doen we ook wel. Dat ze niet over het verrotte bruggetje over de vijver op het landgoed durfden, maar dat wat haar dan bij de hand nam. En hoe. Wat altijd vloekte als hij opendeed, maar haar daarna niet meer liet gaan tot ze honger had, want hij bood haar niks te eten aan.

[00:28:23]

Maar met alles wat ik nu weet van Kunst Detect of Artuur in mijn achterhoofd, zijn er toch andere dingen die me opvallen in het gesprek. Zoals wanneer Liesbeth vertelt over de laatste keer dat ze wat zag. Dat was toen ze samen naar de presentatie gingen van een boek over de geschiedenis van Vught. Ik had al over die dag gehoord omdat op die dag de beroemde laatste foto van Oulad werd gemaakt. Waarop hij overbelicht door de flits niet te zien is.

[00:28:52]

Toen hij naar de boekpresentatie gingen toen zij naar meneer Maria gaat, dan kom ik u halen. Hij zei ja, want mijn zus Corry is er ook gezellig, zei ik nou. Dus ging ze halen. Komt er op de oprit, op de oprijlaan. Moet ik zeggen. Komt er een auto aan te zetten tegen mij? Hij had een paraplu bij, want hij liep ook een beetje moe.

[00:29:13]

Hij zei hem. Wie komt daaraan? Zeg je dat weet ik niet. Ik schrik. Ik weet niet wie er aankomt. Dan komt de auto aan. Nou zat er een beetje zo te een beetje van die louche verhuringen. Kijk bijbouw maar wel eens dat de mensen in hun auto zien zitten en dat je zegt van. Het was als een oud krakkemikkig wagentje. Er waren twee van die mannen in die auto. Jij, ik zou ze ook niet meer kennen, maar het was al donker.

[00:29:41]

Dus mangaka minder voor die auto. Kijk nou uit. Nou ja, hij begon weer ontzettend te vloeken en te tieren en af en weggerend. Nouja, hij stond te zwaaien met een stok. Toen zeiden die mensen die zeiden dus van ja, er is hier iets dat moeten komen kijken vanwege de verwarming. Hij zei ik heb niemand besteld. Dit was op 6 november, precies een maand voor de brand. Twee louche figuren in een auto die als het al donker is aankomen rijden.

[00:30:14]

En als ze gevraagd wordt wat ze komen doen, zeggen ze niet dat ze per ongeluk verkeerd zijn, maar ze komen met de smoes dat ze iets met de verwarming moeten komen doen. Bij Ewald Marggraff, die nooit onderhoud liet plegen en bovendien van niks wist. Als ik Liesbeth vraag of ze na de brand nog wel eens aan dit moment gedacht heeft, benadrukt ze dat ze zo nooit heeft willen denken.

[00:30:36]

Ik zeg luister, ik ben geen politieman en ik weet dan niks van. Ik vind het alleen afschuwelijk dat die omgekomen is. Ik zeg hem voor de rest interesseert mij eigenlijk nog niet eens hoe de brand ontstaan is.

[00:30:47]

Maar later zegt ze ook dit maar zelf van die louche figuren hoor. Daar heb ik dan ook weer van overlevering van. Ja, die komt of die komter. Of we nou ja en dan verder maar geen namen noemen. Want onbespreekbaar ook. We willen niet in de problemen, want wat kwamen die mensen dan doen? Dat weet ik niet. Dat weet ik niet.

[00:31:09]

Liesbeth bevestigt hier dus net als Boudewijn op zijn pagina dat er bij Marggraff louche figuren over de vloer kwamen. Ik geloof haar. Uit de details die Liesbeth kan vertellen, maak ik op dat ze echt regelmatig in het landhuis was. In gedachten geeft ze me een rondleiding door het huis en daar hing een mooi schilderij aan de muur en te zeiken. Toen kwam ik er al langer. De toekenden heeft mij natuurlijk ook beter. En toen zei ik ik zei m.

[00:31:37]

Ik zou één ding van je willen hebben is Heidi. Daar hangt een heel mooi schilderijtje van een olieverf van eendjes aan de waterkant. Zo'n ding zo van 40 bij 50 of zoiets. Nou niet eens.

[00:31:53]

Dat schilderij van die eendjes heb ik inderdaad gezien tussen de 100 zesenzestig polaroids. Het maakt Liesbeth niet uit of het waardevol was of niet, zegt ze. Ze vond het gewoon mooi. Maar drie weken nadat ze dit grappend tegen wat gezegd had, was er niets meer van het doek over. We praten nog even door over de grote hoeveelheid schilderijen die er in het huis hingen en tegen de muur stonden. En dan zegt ze zonder het zelf te weten iets opvallend heel veel schilderijen, want op een gegeven moment was ik bij ik denk een half jaar voordat die stierf.

[00:32:25]

En toen kwamen ze schilderijen brengen.

[00:32:29]

Wie weet ik niet. Maar die en ik heb ze opnieuw zien, die schilderijen. Alhoewel dat ze allemaal prachtig verpakt waren. Maar die had die dus allemaal in. In de hal tegen de muur aan staan. Ik zeg meneer Markgraven, is het nou de bedoeling dat ik Reynaertpark of zo moest lachen? Hebt u die mensen gezien niet? Is gelijk aan te brengen? Nee, want ik was binnen en hij maakte de deur open. Die mensen hebben die schilderijen binnen gezet.

[00:32:54]

Die schilderijen waren weg en die kwamen dan weer terug. Ja, die heeft dan maar die schilderijen. Die zijn weg geweest, want die heeft u laten restaureren. Zij die zeg heeft u die gekocht zijn? Zo heeft u? Nee en zijn die zijn gerestaureerd. Die zijn nu klaar.

[00:33:10]

Nou, mooi onverzekerde meesterwerken die werden meegenomen voor restauratie. En dan met zorg ingepakt. Weer terugkwamen. Laten we de optelsom smaken. Marggraff omringde zich met louche figuren. Zo heb ik nu uit verschillende hoeken gehoord.

[00:33:29]

Al in de jaren tachtig had ik contacten met mensen die als knokploeg voor hem optraden om krakers uit zijn panden te zetten. En in 1994 is een gewelddadig overvallen, waarschijnlijk door bekenden, want hij moet ze zelf hebben binnengelaten. Het eerste wat hij deed toen hij bij kennis kwam, was het laten stopzetten van het politieonderzoek. Er zijn verhalen van bedreigingen in aanloop naar de brand en uit alles blijkt dat geweld in de periode voor zijn dood ten prooi viel aan een kunst zwendel.

[00:34:00]

Misschien kwam hier wel achter of wilde hij een aantal werken verkopen. En dan hebben we nog de verhalen van kunst detective Artuur, die zegt mensen te kennen die een moord bevestigen. Beginnend aan mijn zoektocht in Vught bleek de verklaring van de brandweer me het meest logisch. Zij zeiden dat een defecte kachel de oorzaak van de brand moet zijn geweest. Als je al deze verhalen zo achter elkaar zet, is het heel goed mogelijk dat de brand aangestoken is, zoals de klokkenluider zegt.

[00:34:30]

Het wordt wel tijd om die informatie eindelijk te zien krijg.

[00:34:35]

Dan laat ik op een dag de munt taxeren. Ik heb wel een beetje op het internet gekeken. Dit soort munten gaan rond in het verzamelaarster CUVY voor ongeveer 500 euro per stuk. Dus ik heb hem voor de zekerheid toch maar ingepakt in een zacht stukje stof en in een doosje zitten, zodat er niks tegenaan kan stoten. In de munt de winkel ligt er zelfs een identieke munt in de vitrine. Voorzichtig pak ik de munt van Marggraff uit. En de taxateur hoeft niet eens vast te pakken.

[00:35:05]

Hij weet meteen waarmee die te maken heeft. Daar kan ik heel kort over zijn.

[00:35:09]

Het is niet echt, het is ook geen goud. Is koper en als ik geboren ben klinkt het als een koperen munt.

[00:35:18]

Ook in Oostende zelf, de grote verzamelaars munten die we verkopen. Dan ziet een vergelijkbaar geleund wel anders.

[00:35:30]

Dat is een klinkende munt.

[00:35:33]

Jan is een koper en als je een bedrag van moet noemen 0 0 euro.

[00:35:43]

Nee, echt te zeggen als het vals is.

[00:35:45]

Al heb je hier een emmer vol, want dan heb je echt succes.

[00:35:52]

Dank je wel voor je tijd.

[00:35:53]

Ik stap de winkel uit met een glimlach op mijn gezicht. Ik vind het ook wel mooi dat Marggraff waarschijnlijk een vals schilderij heeft gekocht voor een emmer valse munten. En dat er dan daarna weer iemand was die zich rijk waande toen hij de munten meenam uit het afgebrande landhuis. Alles draait zich vast in zijn eigen leugen. En net als ik denk dit hele verhaal lijkt de slechte kant in mensen naar boven te halen. Krijg ik een appje van Rob Bartel? Simon De Marggraff Bom is gebarsten uitroeptekens.

[00:36:28]

Het is ongelofelijk uitroeptekens. Echt waar, joh.

[00:36:36]

Hoe ga je dit doen, mensen? Oh, het wordt Sionsberg in oude luister hersteld met verdwenen miljoenen die terecht zijn.

[00:36:47]

Hou toch op? Nee hoor. En jawel hoor, het duo Rob en Renzo van Omroep Brabant heeft zomaar zonder mij te informeren toch een artikel gepubliceerd. Van samen optrekken is ineens geen sprake meer. Het is niet zo netjes van ze. Maar het goede nieuws met het verschijnen van dit artikel komt de Marggraff Stichting met een persbericht. Ze hebben ineens tientallen miljoenen kunnen terugvinden op een Zwitserse bankrekening. En daarmee is ook de laatste bewering van de klokkenluider verifieerbaar. Ik zou nu natuurlijk Rob kunnen bellen en hem smeken om de gegevens van de klokkenluider.

[00:37:27]

Maar als ik heel eerlijk ben. Ik ben er wel uit wie die klokkenluider is en dat ik voor de verdwenen miljoenen het beste is in de Marggraff Stichting kon gaan zoeken, was me ook wel duidelijk. En wat ik daarover te weten ben gekomen, hoor je in de volgende aflevering van De Brand in het landhuis. De brand in het landhuis wordt gemaakt door mij. Simon Hijmans eindredactie wordt gedaan door Marian Oostkamp. Alle muziek is van Amy Verheyde en de mix wordt gedaan door Sam Heisman.

[00:37:59]

Abonneren op de brand in het landhuis om meteen op de hoogte te blijven van nieuwe afleveringen. Ben je van? Laat dan een fijne review achter. Dat helpt ons weer om gevonden te worden door nieuwe luisteraars. Aan de Espace val, je zou zelfs zo.

[00:38:43]

Weetjes Savo, Melderslo, Wie is bio? Zware Stinkens.